Παγκοσμιοποίηση και νεοφιλελευθερισμός - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
- ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

Παγκοσμιοποίηση και νεοφιλελευθερισμός

Email this page.
Print Friendly

.

169

.

Εάν συνεχιστεί η σημερινή πολιτική από τους έμμισθους υπηρέτες του χρηματοπιστωτικού κτήνους και των ελίτ, από τους πολιτικούς δηλαδή, η κατάσταση στη Δύση θα γίνει αφόρητη – ενώ θα υπάρξει στροφή προς τα ακραία κόμματα, στα οποία θα στηριχθεί η πλειοψηφία των ανθρώπων για να ανακτήσει τα χαμένα δικαιώματα της.

.

(Το άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Εάν η οικονομία ενός κράτους δεν διαμορφώνεται σύμφωνα με τις ανάγκες των Πολιτών του, αλλά με κριτήριο τη διεθνή ανταγωνιστικότητα και το ΑΕΠ, έχει αλήθεια λόγω ύπαρξης; Ποιά η λογική της μετατροπής των εργαζομένων από συναδέλφους σε στυγνούς ανταγωνιστές; Δεν οδηγεί σε ψυχικά αρρωστημένες κοινωνίες, προς όφελος μίας αχόρταγης μειοψηφίας του 1% που επίσης είναι βαριά ασθενής, αν και συνήθως για διαφορετικούς λόγους; Η απομάκρυνση από τον κοινωνικό φιλελευθερισμό δεν οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο φασισμό;«

.

Ανάλυση

Σύμφωνα με τις διεθνείς στατιστικές, όλες οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες, καθώς επίσης οι σημαντικότεροι εμπορικοί συνεργάτες τους, αναπτύσσονται ξανά, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ανεργία – αφού μετά την άνοδο του παγκοσμίου ρυθμού ανάπτυξης κατά 3,1% τ0 2016, προβλέπεται από τον ΟΟΣΑ 3,5% για το 2017 και 3,7% για το 2018, με την Ελλάδα όμως να αναπτύσσεται μόλις κατά 1,2% παρά τη ραγδαία (αν και συγκυριακή σε μεγάλο βαθμό) αύξηση του τουρισμού. Εν τούτοις, θεωρείται πως  δύσκολα ο ρυθμός αυτός θα εξασφαλίσει τη μεσοπρόθεσμη ανάπτυξη – πόσο μάλλον όταν έχουν δημιουργηθεί τόσο πολλές φούσκες σε ολόκληρο τον πλανήτη, οι οποίες κάποια στιγμή θα σπάσουν νομοτελειακά, ενώ η ωρολογιακή βόμβα του χρέους συνεχίζει να μεγεθύνεται επικίνδυνα.

Ειδικά όσον αφορά τις επενδύσεις, στις οποίες στηρίζεται η μελλοντική ανάπτυξη, έχουν αυξηθεί μόλις κατά 10% στις χώρες του ΟΟΣΑ, μετά τη Μεγάλη Ύφεση του 2008 – όταν στις τρεις αντίστοιχες συγκρίσιμες περιόδους, ο μέσος όρος της δεκαετίας που τις ακολούθησε ήταν στο 30%. Λογικά λοιπόν αναφέρεται πως υπάρχει ένα απειλητικό επενδυτικό κενό – ενώ κλιμακώνονται μεν σήμερα οι επενδύσεις, αλλά δεν αρκούν ούτε κατ’ ελάχιστο για να «κλείσουν» το κενό.

Το πόσο σημαντικό είναι το παραπάνω, φαίνεται από τις ιδιωτικές επενδύσεις χωρίς την κατασκευή ακινήτων, καθώς επίσης από το ονομαζόμενο «δυνητικό ΑΕΠ» – από το προϊόν δηλαδή που οφείλει να παράγει μία χώρα, για να υπάρχουν αρκετές θέσεις εργασίας, να αυξάνονται επαρκώς οι μισθοί και να καλύπτει τις χρηματοδοτικές υποχρεώσεις της (προφανώς όταν σε μία χώρα μειώνεται η παραγωγή της, όπως στην Ελλάδα, δεν είναι σε θέση να εξασφαλισθεί τίποτα).

162

Στο  γράφημα φαίνεται το έλλειμμα των επενδύσεων σε ορισμένα κράτη το 2014 χωρίς τις κατασκευές οικιών, ως ποσοστό επί του δυνητικού ΑΕΠ (μπλε στήλη), καθώς επίσης οι αλλαγές μεταξύ των ετών 2014 και 2017 (κόκκινη) – όπου διαπιστώνεται πως μόνο η Νότια Κορέα έχει καλύψει τις ανάγκες της, οι οποίες περιγράφονται από το μαύρο τρίγωνο (η Ιταλία, ακολουθούμενη από τη Γαλλία και τις Η.Π.Α. έχει τις μεγαλύτερες ελλείψεις). Από το ίδιο γράφημα συμπεραίνεται ότι, οι ιδιωτικές επενδύσεις τα τελευταία 2-3 χρόνια ήταν πολύ χαμηλές (κόκκινη στήλη) – οπότε δεν πρόκειται να καλυφθεί το κενό.

163

Περαιτέρω, το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στις ιδιωτικές επενδύσεις, αφού το παγκόσμιο εμπόριο εξελίσσεται πολύ αδύναμα – με σοβαρά επακόλουθα μεταξύ άλλων για τη ναυτιλία, στην οποία η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση. Αναλυτικότερα, τις περασμένες δεκαετίες το παγκόσμιο εμπόριο αναπτυσσόταν με το διπλάσιο ρυθμό, σε σχέση με την άνοδο του παγκοσμίου ΑΕΠ – με συντελεστή 2,1 από το 1986 έως το 2007, ενώ με 1,7 από το 1970 έως το 2015 (γράφημα). Το 2015 όμως και το 2016 ο συντελεστής μειώθηκε στο 1,0 – γεγονός που σημαίνει πως το παγκόσμιο εμπόριο εξελίσσεται πια το ίδιο, με το παγκόσμιο ΑΕΠ.

Ως εκ τούτου, η παγκοσμιοποίηση άρχισε πια να μειώνεται, με δυσμενή αποτελέσματα για τους μισθούς και για την ανταγωνιστικότητα, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ – ο οποίος θεωρεί ότι, η αιτία είναι οι κρυφοί εμπορικοί περιορισμοί που έχουν υιοθετηθεί από πολλά κράτη, οι ρυθμίσεις, οι μεγάλες φορολογικές επιβαρύνσεις και οι νομικές ανασφάλειες, οι οποίες αποθαρρύνουν τις άμεσες ξένες επενδύσεις.

Πώς είναι δυνατόν όμως να ισχύει κάτι τέτοιο, όταν οι νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, μεταξύ των οποίων η απορρύθμιση των αγορών, έχουν επιβληθεί στους πάντες; Όταν οι κεντρικές τράπεζες έχουν πλημμυρίσει το σύστημα με πολλά τρις $ νέα χρήματα από το πουθενά, όσο ποτέ μέχρι σήμερα, έχοντας μειώσει επί πλέον τα επιτόκια στο μηδέν;

Εν προκειμένω ο ΟΟΣΑ αναφέρει πως λόγω του τεχνητά χαμηλού κόστους χρήματος, οι κυβερνήσεις εξοικονόμησαν από 0,6% έως 1% του ΑΕΠ τους ετησίως – οπότε είχαν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν αυτά τα χρήματα για να χρηματοδοτήσουν «αντικυκλικές» πολιτικές (=δημόσιες επενδύσεις, μείωση της φορολογίας κλπ.) που θα διευκόλυναν την ανάπτυξη.

164

Εν τούτοις ελάχιστες χώρες το έκαναν, κυρίως αυτές με σκούρο και ανοιχτό πράσινο στο διπλανό χάρτη – ενώ όλες οι υπόλοιπες συμπεριφέρθηκαν «προκυκλικά», μειώνοντας εν μέσω ύφεσης τις δημόσιες επενδύσεις και τις κρατικές δαπάνες. Αυτό δεν συνέβη μόνο στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, στις οποίες επιβλήθηκε η πολιτική λιτότητας αλλά, επίσης, στη Γαλλία, στις Η.Π.Α., στην Ιαπωνία κοκ. – οπότε η μείωση του παγκοσμίου εμπορίου δεν οφείλεται καθόλου στην υποχώρηση του νεοφιλελευθερισμού, αλλά στη συντηρητική πολιτική που υιοθέτησαν τα κράτη, ενώ ο ιδιωτικός τομέας αντί να επενδύσει στην πραγματική οικονομία επέλεξε την κερδοσκοπία.

Από αυτό όμως διαπιστώνεται πόσο σημαντική είναι η επέμβαση των κρατών σε περιόδους ύφεσης, αφού ο ιδιωτικός τομέας παύει να επενδύει – οπότε δεν πρέπει ο ΟΟΣΑ να θεωρεί απαραίτητο το νεοφιλελευθερισμό μόνο σε εποχές ανάπτυξης, απαιτώντας τη μεσολάβηση του κράτους σε εποχές ύφεσης. Κάτι τέτοιο θυμίζει τις τράπεζες, οι οποίες θέλουν να ιδιωτικοποιούν τα κέρδη κοινωνικοποιώντας τις ζημίες – άρα να κερδοσκοπούν ασύστολα, διασωζόμενες στη συνέχεια από τα κράτη!

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Analyst Team

Analyst Team

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */