ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Το βρώμικο μυστικό

ΕΙΚΟΝΑ---ΕΚΤ,-Γερμανία,-Ντράγκι

Η ανταγωνιστικότητα των χωρών της Ευρωζώνης και ειδικά του ευρωπαϊκού νότου θυσιάστηκε, με τη συνενοχή της ΕΚΤ, για να διασωθεί η Γερμανία – ενώ η Ελλάδα συνιστά την Αχίλλειο πτέρνα της, οπότε πρέπει είτε να υποταχθεί, είτε να εκδιωχθεί

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Τα πρώην φεουδαρχικά και αποικιοκρατικά κράτη της κεντρικής Ευρώπης χαιρετίζονται ως «σφύζουσες» δημοκρατίες, καταπιεστικά καθεστώτα περιγράφονται σαν μετριοπαθείς και ανεκτικές χώρες, ενώ τα εθνικά κράτη δαιμονοποιούνται αδιάκοπα – με τα εγχώρια, εναλλακτικά αναπτυξιακά, οικονομικά και κοινωνικά τους μοντέλα, να αμαυρώνονται και να περιγράφονται με το χειρότερο δυνατό τρόπο» (Αντρέ Βάϊτσεκ)

.

Άρθρο    

Είμαστε βέβαιοι πως εάν η κυβέρνηση δεν κάνει ξανά μία πολύ μεγάλη ανοησία, κατά τη διάρκεια των νέων διαπραγματεύσεων, η Ελλάδα θα τα καταφέρει να επιτύχει εκείνη τη βιώσιμη λύση που ακριβώς της χρειάζεται – αν και δεν πιστεύουμε τις αντικρουόμενες ειδήσεις ορισμένων γερμανικών ΜΜΕ, σύμφωνα με τις οποίες όλα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας (η αποχώρηση του ΔΝΤ, ο τορπιλισμός της συμφωνίας εκ μέρους του επειδή δεν θέλει να αντικατασταθεί ο περιορισμός των συντάξεων κατά 400 εκ. € με την αντίστοιχη μείωση των εξοπλιστικών δαπανών, η μη αποδοχή πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 0,8% αντί 1% κοκ.) είναι ένα θέατρο, πίσω από το οποίο κρύβονται εναλλακτικά τα εξής:

(α)  Είτε η προσπάθεια της Ευρωζώνης να διώξει το ΔΝΤ από την «επικράτεια της», κατ’ επέκταση της Γερμανίας να απομακρύνει τις Η.Π.Α. από την Ευρώπη, έτσι ώστε να ανεξαρτητοποιηθεί – όπως συμπεραίνεται από τη γερμανική εφημερίδα FAS, σύμφωνα με την οποία είναι παράδοξο να αποφασίζει μία μη εκλεγμένη οργάνωση (ΔΝΤ) για το μέλλον της Ευρώπης (πηγή).

(β)  Είτε η προετοιμασία μίας κρυφής διαγραφής κατ’ εντολή των Η.Π.Α., λόγω της γεωπολιτικής σημασίας της Ελλάδας, σύμφωνα με την οποία θα «εξαφανιστούν» κατά κάποιον τρόπο ελληνικά χρέη ύψους 174 δις € ή 43,2% του χρέους, μέσω εγγραφών και συμψηφιστικών καταχωρήσεων στους ευρωπαϊκούς λογαριασμούς ELA και Target II – ενώ ταυτόχρονα θα συμφωνήσει η Τρόικα με την Ελλάδα ένα θεωρητικό πρωτογενές πλεόνασμα, μέσω του οποίου θα είναι εφικτή η εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους (πηγή).

(γ)  Είτε ο φόβος της Γερμανίας, όσον αφορά μία ενδεχόμενη κατάρρευση της Deutsche Bank σε περίπτωση στάσης πληρωμών της Ελλάδας – λόγω του ότι είναι εκτεθειμένη σε παράγωγα προϊόντα, πιθανότατα και σε CDS, τα οποία έχουν άμεση σχέση με τη χώρα μας (άρθρο).

(δ)  Είτε η άρνηση της καγκελαρίου να συνδέσει το όνομα της με την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, η οποία αναμφίβολα θα οδηγούσε, αργά ή γρήγορα, στη διάλυση της – γεγονός που έχει προκαλέσει τη σύγκρουση της με τον κ. Σόιμπλε, ο οποίος επιμένει στην πλήρη υποταγή της Ελλάδας στο πρόγραμμα, με μοναδική εναλλακτική λύση την εκδίωξη της (take it or leave it).

Κατά την άποψη μας τώρα και ανεξάρτητα από τις παραπάνω «πληροφορίες» των ΜΜΕ, τις οποίες δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε, το μεγάλο χαρτί της κυβέρνησης στο πόκερ των διαπραγματεύσεων δεν είναι άλλο από το βρώμικο, μικρό μυστικό της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους – η οποία δεν οφείλεται προφανώς στο ότι οι Ισπανοί είναι τεμπέληδες, οι Ιταλοί και οι Πορτογάλοι σπάταλοι, οι Ιρλανδοί αλκοολικοί ή οι Έλληνες διαφθαρμένοι, αλλά στην πολιτική του μερκαντιλισμού (ανάλυση) που υιοθέτησε η Γερμανία, αμέσως μετά την ίδρυση της Ευρωζώνης.

.

Η γενεσιουργός αιτία της κρίσης

ICON---Γερμανικό-κράνος-ΚαϊζερΕιδικότερα, η σημερινή ισχυρή θέση της Γερμανίας στο επίπεδο της ανταγωνιστικότητας, έτσι όπως αυτή εκφράζεται από το πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της (ύψους 215,3 δις € ή 7,4% του ΑΕΠ της, με απόσταση το μεγαλύτερο παγκοσμίως), καθώς επίσης η αδυναμία των Ισπανών, των Ιταλών, των Ελλήνων κοκ., είναι το άμεσο αποτέλεσμα της υιοθέτησης του κοινού νομίσματος το 1999 – σε συνδυασμό με την πολιτική της ΕΚΤ, η οποία ήταν προσανατολισμένη στους οικονομικούς δείκτες, καθώς επίσης στις ανάγκες της Γερμανίας, εις βάρος όλων των άλλων.

Το γεγονός αυτό συμπεραίνεται από μία μικρή ιστορική αναδρομή στο έτος 2000, όπου η Γερμανία ήταν «ο μεγάλος άρρωστος» της Ευρωζώνης, αδυνατώντας να επιτύχει ρυθμό ανάπτυξης άνω του 2% – ενώ είχε υποστεί μεγάλες ζημίες από το σπάσιμο της φούσκας του διαδικτύου, με το τεχνολογικό χρηματιστήριο της (Νέα Αγορά) να καταρρέει κατά -96%!

Η συνέπεια αυτού του σοκ ήταν η συρρίκνωση της γερμανικής οικονομίας έως το 2003, όπου δεν επρόκειτο για μία φυσιολογική υποχώρηση, αλλά για μία εξαιρετικά επικίνδυνη «ύφεση ισολογισμών» (ανάλυση) – όπως αυτή, από την οποία υποφέρουν σήμερα όλες σχεδόν οι χώρες της Ευρωζώνης, η Ιαπωνία μετά το 1990 κοκ.

Μία χώρα τώρα μπορεί να πέσει στην παγίδα της ύφεσης ισολογισμών, όταν το προηγούμενο χρονικό διάστημα έχει βιώσει μία υπερβολική αύξηση του ιδιωτικού χρέους της – ενώ εμφανίζεται όταν αλλάζουν οι διαθέσεις των καταναλωτών, με αποτέλεσμα να μειώνουν τις δαπάνες τους, να υποχωρεί το ΑΕΠ της χώρας, να περιορίζονται τα έσοδα του δημοσίου κλπ.

Αυτό ακριβώς συνέβη στη Γερμανία, όπου οι διαθέσεις άλλαξαν μετά το σπάσιμο της φούσκας του διαδικτύου – οπότε η χώρα απειλήθηκε με αποπληθωρισμό. Η ΕΚΤ όμως τότε, χωρίς να ενδιαφερθεί καθόλου για τα υπόλοιπα κράτη, άνοιξε τους νομισματικούς κρουνούς, αύξησε τη ρευστότητα δηλαδή μειώνοντας παράλληλα τα βασικά επιτόκια (από το 4,75% το 2001 στο 2,0% το 2003), διασώζοντας της Γερμανία και οδηγώντας στην καταστροφή τις χώρες του Νότου – οι οποίες πλημμύρισαν από φθηνά χρήματα, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι τιμές των ακινήτων στην Ισπανία κατά 107% από το 2000 έως το 2005, στην Ιρλανδία κατά 76%, ενώ στη Γερμανία μειώθηκαν κατά 8%.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Βασίλης Βιλιάρδος

Βασίλης Βιλιάρδος

Ο κ. Βασίλης Βιλιάρδος είναι ένας σύγχρονος οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου – όπου και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά για αρκετά χρόνια, με ιδιόκτητες επιχειρήσεις σε όλες τις πόλεις της Γερμανίας. Έχει  εκδώσει τρία βιβλία αναφορικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, ενώ έχει δημοσιεύσει πάνω από 2.500 αναλύσεις σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα, με κέντρο βάρους την εθνική και διεθνή μακροοικονομία, καθώς επίσης το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Για το πλήρες βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέα, πατήστε εδώ.

( e-mail: viliardos@analyst.gr )

Ειδικότητα: Mάκρο-οικονομικά / Πολιτική Οικονομία

/* ]]> */