Αιδώς Γερμανοί! - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Αιδώς Γερμανοί!

Email this page.
Print Friendly

ΕΙΚΟΝΑ---Γερμανία,-ναζισμός

Αν και είμαι Γερμανός, ντρέπομαι για τους πολιτικούς και τα ΜΜΕ της χώρας μου που δεν χάνουν ευκαιρία να ξεσηκώσουν το λαό εναντίον των Ελλήνων – θεωρώντας ως έξυπνες «κινήσεις τακτικής» την αποφυγή της πληρωμής των πολεμικών επανορθώσεων

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

Αρχείο – συλλογή διαχρονικών και εκπαιδευτικών αναλύσεων

.

Στον Όμηρο, με τη λέξη «Αργείοι» αποκαλούνταν όλοι γενικά οι Έλληνες – όχι μόνο οι προερχόμενοι από το Άργος. Αυτή τη φράση φώναξε ο Στέντορας στον Τρωικό πόλεμο – στην προσπάθειά του να παρακινήσει τους Έλληνες να δείξουν θάρρος στον αγώνα εναντίον των Τρώων, μετά την αποχώρηση του Αχιλλέα από τη μάχη. 

«Αιδώς Αργείοι» σημαίνει «Ντροπή Έλληνες» – ενώ σήμερα χρησιμοποιούμε τη φράση για να κατηγορήσουμε κάποιον για μία πράξη ή για μία συμπεριφορά, για την οποία θα έπρεπε να νιώθει ντροπή. Ακολουθεί μετάφραση του αποσπάσματος από την «Ομήρου Ιλιάδα»:

«Αιδώς Αργείοι! Το μόνο βέβαιο που τώρα μας περιμένει, είναι να χαθούμε ή να σωθούμε και να διώξουμε τη συμφορά απ’ τα πλοία.

Αλήθεια, ελπίζετε πως, εάν κυριεύσει τα πλοία ο Έκτορας με την κυματιστή τη χαίτη στην περικεφαλαία, θα γυρίσετε με τα πόδια στην πατρίδα του ο καθένας;

Αλήθεια, δεν τον ακούτε που ξεσηκώνει ολόκληρο το λαό του και οργισμένος λαχταρά τα πλοία μας να κάψει;

Και, βέβαια, δεν μας προσκαλεί σε χορό, αλλά σε μάχη.

Όσο για εμάς, καμιά σκέψη ή ιδέα δεν είναι καλύτερη από τούτη: από το να ενώσουμε δηλαδή τα χέρια με την ψυχή μας, σε μάχη σώμα με σώμα.

Γιατί είναι προτιμότερο την ίδια χρονική στιγμή να σκοτωθείς ή να σωθείς στην πεισματώδη μάχη παρά να βασανίζεσαι μια ζωή εδώ, κοντά στα πλοία, από κατώτερους άντρες».

Έτσι είπε και ξεσήκωσε το πάθος και το θάρρος σε όλους τους Έλληνες, οι οποίοι έδιωξαν αμέσως το φόβο και την ηττοπάθεια από πάνω τους.

 .

Ανάλυση

Φαίνεται πλέον καθαρά πως η Ελλάδα θα είναι ο πρώτος «υποψήφιος» για την έξοδο από την Ευρωζώνη – με ελάχιστες πιθανότητες να ξεφύγει από την παγίδα, στην οποία έχει οδηγηθεί από το εκ προμελέτης στυγερό, ειδεχθές και αποτρόπαιο έγκλημα των μνημονίων (ανάλυση).

Η ευθύνη δε ενός τέτοιου οδυνηρού ενδεχομένου δεν είναι προφανώς της κυβέρνησης, όπως αρέσκεται να τονίζει με κακεντρέχεια η αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς επίσης οι άλλες «φιλοευρωπαϊκές» παρατάξεις – αφού, πολύ σωστά, δεν θέλει να παραβεί τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, όπως όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα στο παρελθόν.

Ακόμη όμως και να το ήθελε, δεν θα μπορούσε – επειδή η λύση που της προσφέρεται, παρά το ότι συμβιβάσθηκε, υπογράφοντας την παράταση των μνημονίων (χωρίς όμως να εφαρμόσει τους κανόνες που τα διέπουν, οπότε δεν εισέπραξε τα υπόλοιπα δάνεια), ενώ αναίρεσε ατυχώς την απαίτηση διαγραφής μέρους του χρέους, δεν οδηγεί πουθενά.

Η συνέχιση της πολιτικής λιτότητας, χωρίς αναπτυξιακά μέτρα, θα οδηγούσε στα ίδια, γνωστά «μονοπάτια» της ύφεσης, της περαιτέρω πτώσης των τιμών των παγίων περιουσιακών στοιχείων, καθώς επίσης της αύξησης του δημοσίου χρέους, ως προς ένα ακόμη χαμηλότερο ΑΕΠ – οπότε στη διευκόλυνση της λεηλασίας τόσο της δημόσιας, όσο και της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, για να πληρωθεί πανάκριβα η μείωση ενός δυσβάστακτου, αδύνατον πια να εξοφληθεί χρέους.

Επομένως, η κυβέρνηση είναι κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο, ενώ κάτω από τα πόδια της χάσκει ένας τρομακτικός γκρεμός – ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη καλύτερα, με εξίσου επώδυνες εναλλακτικές λύσεις, αφού από τη μία πλευρά αντικρίζει κατάματα το τρομακτικό τέλος, τη χρεοκοπία, ενώ από την άλλη μία οδύνη δίχως τέλος: τη συνέχιση της πολιτικής των μνημονίων, με την  παραμονή της σε καθεστώς αποικίας χρέους.

Δυστυχώς, παρά το ότι υπήρχαν στο παρελθόν άπειρες, ορθολογικές και σχετικά ανώδυνες λύσεις, οι οποίες θα εξασφάλιζαν τόσο την αποπληρωμή των δημοσίων χρεών απλά και μόνο με την επιμήκυνση των δόσεων με χαμηλά επιτόκια, όσο και την επάνοδο της Ελλάδας σε πορεία ανάπτυξης, έχουν πάψει πλέον να υφίστανται.

Αν και είμαστε βέβαιοι δε ότι, αργά ή γρήγορα θα σταματήσει η νεοφιλελεύθερη πολιτική λιτότητας, έχοντας αποδειχθεί απολύτως αποτυχημένη (ήδη στο Σηάτλ των Η.Π.Α. εξετάζεται η αύξηση των βασικών αμοιβών σταδιακά στα 15 $ την ώρα, επειδή έχει γίνει κατανοητή η αναγκαιότητα επέμβασης των κυβερνήσεων στην αγορά εργασίας, αφού διαφορετικά δεν λύνεται το πρόβλημα της ύφεσης), η Ελλάδα θα έχει ήδη υποστεί τις θανατηφόρες συνέπειες της – εκτός εάν, έστω την τελευταία στιγμή, καταφέρει να ενεργήσει λογικά η Ευρώπη.

Συνεχίζοντας, τα παραπάνω δεν είναι ο μοναδικός λόγος, για τον οποίο θα έπρεπε να ντρέπεται η Γερμανία, η οποία τα επιβάλλει, έχοντας τοποθετήσει την Ελλάδα στο στόχαστρο – επειδή τρέφεται από την κρίση των υπολοίπων, όπως διαπιστώνεται από τον για πρώτη φορά θετικό προϋπολογισμό, από τα αρνητικά επιτόκια δανεισμού, καθώς επίσης από το πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της.

Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνεται ο τρόπος, με τον οποίο απομυζεί τους «εταίρους» της η Γερμανία, έχοντας βυθίσει τα αιμοβόρα πλοκάμια της σε ολόκληρη την Ευρώπη, εκμεταλλευμένη για μία ακόμη φορά επαίσχυντα το μέγεθος της – σχεδόν 200 δις € πλεόνασμα το 2014.

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Γερμανία, ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών

.

Ο δεύτερος λόγος τώρα είναι η στάση της στο θέμα του κατοχικού δανείου, καθώς επίσης των πολεμικών επανορθώσεων που οφείλει, κατά τους ίδιους τους ιστορικούς της, στην Ελλάδα (ανάλυση) – επίσης, η συμπεριφορά του αρχηγού του σοσιαλιστικού της κόμματος (SPD) και αντικαγκελαρίου της Γερμανίας, ο οποίος χαρακτήρισε ουσιαστικά ανόητη την ελληνική κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να «επιτεθεί» εναντίον του ακόμη και το Spiegel (πηγή).

Στα πλαίσια αυτά, για να τεκμηριώσουμε πως οι κυβερνήσεις δεν έχουν συχνά σχέση με τους Πολίτες, καθώς επίσης για να μην θεωρηθεί πως υπερασπίζουμε «ιδιοτελώς» την Ελλάδα στο θέμα των επανορθώσεων, θεωρούμε σκόπιμη την τοποθέτηση ενός Γερμανού οικονομολόγου (Jens Berger) στο θέμα – η οποία είναι η παρακάτω:

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Βασίλης Βιλιάρδος

Βασίλης Βιλιάρδος

Οικονομολόγος

E-mail: viliardos@analyst.gr

Ειδικότητα: Mάκρο-οικονομικά / Πολιτική Οικονομία

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */