Ο δόκτορας του σοκ - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΕΠΙΛΟΓΕΣ Α ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Ο δόκτορας του σοκ

Email this page.
Print Friendly

Δόκτορας-του-σοκ Ο δόκτορας του σοκ

Στην ερώτηση σχετικά με το εάν αξίζει η Ελλάδα τη διαγραφή του χρέους της, σε συνδυασμό με την παροχή βοήθειας από την ΕΕ, θα μπορούσε να απαντήσει κανείς με μία άλλη: το άξιζε η Γερμανία το 1953, αν και είχε καταστρέψει την Ευρώπη;    

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

Εικόνα: Jeffrey Sachs

«Θα είναι οι δυσαρεστημένοι λαοί της Ευρώπης πρόθυμοι, θα αποδεχθεί μία ολόκληρη γενιά ανθρώπων να οργανώσει με τέτοιον τρόπο τη ζωή της, ώστε να θέτει ένα μεγάλο μέρος του καθημερινού της εισοδήματος στη διάθεση του κράτους; Για την εξυπηρέτηση των χρεών του δηλαδή, όταν κάτι τέτοιο δεν ανταποκρίνεται υποχρεωτικά στην αίσθηση του δικαίου και του καθήκοντος της;  

Με λίγα λόγια, εγώ δεν πιστεύω πως θα μπορούσε κάτι τέτοιο να συμβεί για παραπάνω από μερικά χρόνια, στην καλύτερη των περιπτώσεων – επειδή είναι εντελώς αντίθετο με την ανθρώπινη φύση, καθώς επίσης με το πνεύμα της εποχής” (Keynes, μετά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο).

.

Άρθρο

Η διεθνής κοινή γνώμη είναι αναμφίβολα υπέρ της Ελλάδας σήμερα, θεωρώντας ότι έχει υποστεί μία τρομακτική οικονομική εγχείρηση, η οποία δεν πέτυχε – με αποτέλεσμα ο ασθενής να κινδυνεύει να πεθάνει. Ταυτόχρονα, είναι εναντίον της Γερμανίας, κατηγορώντας την εύλογα ως μοναδική υπεύθυνη για την επιβολή της εγχείρησης – καθώς επίσης για τα φάρμακα που δόθηκαν καταναγκαστικά στον ασθενή, τα οποία αποδείχθηκαν δηλητηριώδη.

Φαίνεται λοιπόν πως η μάχη του Δαβίδ, στο πρόσωπο της πρόσφατα εκλεγμένης ελληνικής κυβέρνησης, με το Γολιάθ της Ευρώπης, με τη Γερμανία, κλίνει υπέρ της Ελλάδας – στο πλευρό της οποίας έχουν τοποθετηθεί τόσο οι μεγάλες δυνάμεις, όπως οι Η.Π.Α. και η Ρωσία, όσο και μία σειρά παγκοσμίου φήμης οικονομολόγων, όπως ο επικριτής του ΔΝΤ κ. J. Stieglitz (άρθρο).

Μεταξύ όλων αυτών συμπεριλαμβάνεται και ο Jeffrey Sachs, γνωστός ως «ο δόκτορας του σοκ» – επειδή στην ηλικία των τριάντα ετών, επέβαλλε μία «θεραπεία σοκ» στη Βολιβία, η οποία περιγράφεται ως εξής:

«Στη Βολιβία είχε εφαρμοσθεί η θεραπεία-σοκ του Pinochet χωρίς έναν Pinochet, ο οποίος ήταν ο δικτάτορας που επέβαλλε κάτι ανάλογο στη Χιλή. Πολύ περισσότερο, από μία κεντροαριστερή κυβέρνηση για πρώτη φορά στην ιστορία. Όπως δήλωσε με θαυμασμό ένας βολιβιανός τραπεζίτης, όσο έκανε ο Pinochet με τις ξιφολόγχες, τα κατάφερε ο πρόεδρος της χώρας του με τη βοήθεια του Sachs, στο πλαίσιο ενός «δημοκρατικού» συστήματος διακυβέρνησης.

Ο Αμερικανός απέδειξε πως η νεοφιλελεύθερη σταυροφορία μπορεί να προωθείται με ωμά, αυταρχικά μέσα και, παρ’ όλα αυτά, να εξυμνείται ως δημοκρατική – επειδή έχουν προηγηθεί εκλογές, ανεξαρτήτως του πόσο παραβιάζονται στη συνέχεια οι πολιτικές ελευθερίες ή αγνοείται η εκπεφρασμένη δημοκρατική βούληση του λαού.

Υπό αυτό το πρίσμα, η περίπτωση της Βολιβίας αποτέλεσε το πρότυπο για ένα νέο, περισσότερο εξωραϊσμένο είδος αυταρχισμού, για ένα πολιτικό πραξικόπημα που το πραγματοποιούν πολιτικοί και οικονομολόγοι με κοστούμια και όχι αξιωματικοί με στρατιωτικές στολές – όλα αυτά δε, στη φανταχτερή συσκευασία ενός δημοκρατικού καθεστώτος».

.

Διαγραφή χρέους ή παγκόσμια έκρηξη

Με τον παραπάνω τίτλο ο κ. Sachs, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε για το ΔΝΤ και τη σχολή του Σικάγο σε πολλές άλλες χώρες, εφαρμόζοντας τη «θεραπεία του σοκ», συνέταξε ένα άρθρο, ισχυριζόμενος πως η αποπομπή της Ελλάδας από τη  Ευρωζώνη θα ήταν ένα μοιραίο λάθος – ενώ απλά και μόνο οι αναφορές σε κάτι τέτοιο, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μαζικές εκροές κεφαλαίων, εντείνοντας σε μεγάλο βαθμό την κρίση.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ελλάδα δεν μπορεί να αποπληρώσει τα εξωτερικά δάνεια της (να εξυπηρετήσει εννοεί πιθανότατα, αφού καμία χώρα στον πλανήτη δεν εξοφλεί χρέη της), χωρίς οδυνηρά επακόλουθα για το λαό της – τα οποία ευρίσκονται εκτός των πλαισίων της ανοχής μίας δημοκρατικής κοινωνίας. Επομένως, απαιτείται η διαγραφή των χρεών της, χωρίς την οποία είναι αδύνατη η έξοδος της από την κρίση.

Περαιτέρω έχει την άποψη ότι, η ελληνική κρίση χρέους αποπροσανατολίζει την Ευρώπη από τα βασικά της προβλήματα. Ειδικότερα, γράφει πως η εκλογική νίκη της αριστεράς, τοποθέτησε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας ξανά στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής – επειδή η νέα κυβέρνηση απαιτεί την επαναδιαπραγμάτευση με τους δανειστές της. Αν και ορισμένοι πολιτικοί της Ευρώπης λοιπόν έχουν την άποψη ότι, η Ελλάδα θα πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ, εάν πιστεύει ότι αδυνατεί να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της, μία τέτοια αντιμετώπιση θα ήταν εντελώς λανθασμένη, καθώς επίσης εξαιρετικά επικίνδυνη.

Η ελληνική οικονομία αποτελεί βέβαια μόλις το 2% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος της Ευρωζώνης, από 3% περίπου πριν από την κρίση (γράφημα). Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι θα έπρεπε να πιέζει κανείς την Ελλάδα – πόσο μάλλον να την αποπέμψει. Αντίθετα, σημαίνει πως θα έπρεπε να επιλυθεί ριζικά και εξ ολοκλήρου η κρίση χρέους – πολύ περισσότερο, με τις προϋποθέσεις που θέτει η Ελλάδα.

 .

Ευρωζώνη, ΑΕΠ – το μερίδιο του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος που αναλογεί σε κάθε χώρα μέλος της ένωση (στοιχεία 2009, παγκόσμια τράπεζα).

 .

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Βασίλης Βιλιάρδος

Βασίλης Βιλιάρδος

Οικονομολόγος

E-mail: viliardos@analyst.gr

Ειδικότητα: Mάκρο-οικονομικά / Πολιτική Οικονομία

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */