Η μεγάλη σφαγή - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η μεγάλη σφαγή

Email this page.
Print Friendly

.

Η μεγάλη σφαγή

Λύσεις για την Ελλάδα υπάρχουν ακόμη, αλλά δεν είναι πλέον καθόλου εύκολες ή ανώδυνες, ενώ προϋποθέτουν τη ανιδιοτελή συνεργασία κομμάτων και Πολιτών – κάτι που μάλλον δεν θα συμβεί, οπότε δεν φαίνεται να αποφεύγεται η τελική τραγωδία.

.

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

Ανάλυση

Οι περισσότεροι μας προτρέπουν να πάψουμε να κάνουμε διαπιστώσεις, ασχολούμενοι με τις λύσεις των προβλημάτων της πατρίδας μας – αναζητώντας όμως τρόπους εξόδου της από την παγίδα, στην οποία έχουμε οδηγηθεί ειδικά μετά την υπογραφή του PSI, οι οποίοι να είναι ανώδυνοι. Δυστυχώς δεν διαθέτουμε αυτήν την ικανότητα έχοντας καλώς ή κακώς την άποψη ότι, οι πόλεμοι δεν κερδίζονται χωρίς αιματηρές μάχες – ενώ τα αποτελέσματα τους σχεδόν ποτέ δεν μπορούν να προβλεφθούν.

Ως εκ τούτου, δύσκολα θα αποφασίζαμε να αναφέρουμε ότι, η μοναδική λύση σήμερα δεν είναι άλλη από την άμεση στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης, έτσι ώστε να διαπραγματευθούμε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους μας, της τάξης του 50% – για να διαμορφωθεί κάτω από το 100% του ΑΕΠ μας και να ακολουθήσει μία βιώσιμη ανάπτυξη, με ένα αποκλειστικά δικό μας σχέδιο φυσικά. Εκτός αυτού, θα έπρεπε να επιδιώξουμε την αποπληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης – αφού είναι αδύνατη η εξυπηρέτηση των δανείων μίας χώρας, όταν είναι βυθισμένη στην ύφεση.

Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια θα ήταν η συμφωνία/αποφασιστικότητα όλων των πολιτικών κομμάτων, τουλάχιστον όσον αφορά το συγκεκριμένο εγχείρημα – καθώς επίσης των Πολιτών, αφού μόνο σε μία τέτοια περίπτωση θα είχαμε σοβαρές πιθανότητες να τα καταφέρουμε. Παράλληλα, η «εκκαθάριση» τω παρατάξεων από τα διεφθαρμένα ή/και ανίκανα στελέχη τους, με την επί πλέον παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων της χρεοκοπίας της πατρίδας μας – στους οποίους δεν είναι ίσως σωστό να συμπεριλάβει κανείς τους απλούς βουλευτές που υπέγραψαν τα εγκληματικά μνημόνια όχι επειδή συμφωνούσαν, αλλά γιατί υποχρεώθηκαν από τους αρμόδιους υπουργούς, μέσω των κομματικών μηχανισμών.

Όλα αυτά προϋποθέτουν φυσικά να συνειδητοποιήσουμε ότι, πέφτουν ήδη «οι τίτλοι του τέλους» για την Ελλάδα (ανάλυση), πως τα ρίσκα θα ήταν αρκετά μεγάλα αλλά αναπόφευκτα, ότι οι καταθέσεις στις τράπεζες θα κινδύνευαν, πως η ΕΚΤ θα μας εκβίαζε επαίσχυντα όπως συνηθίζει, ενώ δεν θα μπορούσε να αποκλεισθεί η αποτυχία – με αποτέλεσμα να βιώσουμε ακραία οδυνηρές καταστάσεις, οι οποίες θα ήταν μεν δυσάρεστες, αλλά θα σηματοδοτούσαν υπό προϋποθέσεις μία νέα αρχή.

Έχουμε πάντως αρκετά διαπραγματευτικά χαρτιά στη διάθεση μας – όπως, για παράδειγμα, την καταγγελία των Θεσμών και των μνημονίων στο ευρωπαϊκό δικαστήριο (άρθρο), τη γεωπολιτική μας θέση σε σχέση με την ενεργειακή τροφοδοσία της ΕΕ με αμερικανικό φυσικό αέριο χωρίς να εξαρτάται από την Τουρκία, τα δικά μας ενεργειακά αποθέματα, το μεταναστευτικό, την κρίση στη Μέση Ανατολή κοκ.

83

Εύλογα τώρα, θα έπρεπε προηγουμένως να είχε προετοιμαστεί με κάθε λεπτομέρεια ένα σχέδιο εκτάκτου ανάγκης, για την περίπτωση που θα μας προτεινόταν ως αντάλλαγμα για τη διαγραφή χρέους ένα «βελούδινο διαζύγιο» – το οποίο θα προέβλεπε την έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη. Εν προκειμένω όμως, θα έπρεπε να θέσουμε κατ’ ελάχιστο τρεις ακόμη όρους:

(α) την αποπληρωμή του υπολοίπου χρέους όχι μόνο με ρήτρα ανάπτυξης αλλά και σε δραχμές (ανάλυση),

(β) τη στήριξη του νομίσματος και του τραπεζικού μας τομέα από την ΕΚΤ τουλάχιστον για δύο έτη, καθώς επίσης

(γ) την αποχώρηση μας από την ΕΕ, με στόχο να υπαχθούμε άμεσα στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Ζώνη, όπως η Νορβηγία (άρθρο).

Άλλωστε μόνο τότε, με την ταυτόχρονη έξοδο μας από την ΕΕ δηλαδή, θα είχε νόημα το μεγάλο ρίσκο, με την έννοια πως έτσι θα δημιουργούνταν οι προϋποθέσεις αναβίωσης του κατεστραμμένου παραγωγικού μας μηχανισμού – με τη βοήθεια των εισαγωγικών δασμών σε τρίτες χώρες (Κίνα κλπ.), των εξαγωγικών επιδοτήσεων, της υιοθέτησης των δικών μας κανονισμών/προδιαγραφών (άρθρο) κοκ.

Φυσικά δεν θα ήταν εύκολο εγχείρημα, αλλά είμαστε βέβαιοι πως θα μπορούσαμε να τα καταφέρουμε, εάν συνεργαζόμαστε όλοι μαζί – μεταξύ άλλων υιοθετώντας, καθώς επίσης εφαρμόζοντας επιτυχημένα μοντέλα ανάπτυξης, από άλλες μικρές χώρες με τα δικά μας χαρακτηριστικά. Θα έπρεπε πάντως να λάβουμε υπ’ όψιν μας τα εξής:

(α) Τη μεγάλη πιθανότητα να ενωθεί δημοσιονομικά η Ευρωζώνη με αφετηρία το 2018, με την έννοια ότι τα πλεονάσματα της μίας χώρας θα κάλυπταν τα ελλείμματα της άλλης – οπότε θα χάναμε ίσως μία μεγάλη ευκαιρία (εάν υποθέσουμε πως η Γερμανία θα αναγκασθεί να συνυπογράψει, αποσύροντας ταυτόχρονα τις ηγεμονικές της βλέψεις).

(β) Την εξίσου μεγάλη πιθανότητα να διαλυθεί η νομισματική ένωση, με αφετηρία την έξοδο της Ιταλίας ή/και της Γαλλίας – αν και η προοπτική της δημοσιονομικής ένωσης θα αμβλύνει τις φυγόκεντρες δυνάμεις σε πολλές χώρες.

Από την άλλη πλευρά γνωρίζουμε πόσο ανεπαρκή είναι τα κόμματα, καθώς επίσης πόσο δύσκολο είναι να συμφωνήσουν μεταξύ τους ή/και να πεισθούν οι Πολίτες να θέσουν σε κίνδυνο όλα όσα διαθέτουν, επιλέγοντας να πολεμήσουν για την ελευθερία, καθώς επίσης για την εθνική τους ανεξαρτησία – πόσο μάλλον όταν έχουν την ψευδαίσθηση ότι τελικά θα αποφύγουν την καταστροφή, με κάποιον τρόπο που δεν μπορούν μεν να φαντασθούν, αλλά ελπίζουν (εν προκειμένω, η ασαφής αυτή ελπίδα είναι ο χειρότερος δυνατός σύμβουλος – αφού αυτή έχει εξουδετερώσει τις υγιείς αντιστάσεις των Πολιτών, με αποτέλεσμα να σιωπούν όπως τα πρόβατα ανεχόμενοι αδιαμαρτύρητα τα πάντα).

Επομένως πιστεύουμε πως οι Έλληνες θα επιλέξουν για μία ακόμη φορά τη «λύση» των εκλογών, αντικαθιστώντας τη σημερινή κυβέρνηση με μία ανακυκλωμένη «καινούργια» – η οποία αυτή τη φορά θα υιοθετήσει βασιλικότερα του βασιλιά τα μνημόνια, επειδή δεν θα αναγκασθεί να πει ψέματα, όπως οι προηγούμενες, μη έχοντας αντίπαλο. Σε μία τέτοια περίπτωση, οι δανειστές θα τη στηρίξουν με αντάλλαγμα την πλήρη λεηλασία της χώρας – η οποία ασφαλώς δεν θα έχει τα θύματα ενός πολέμου, αλλά τους ζωντανούς νεκρούς μίας επώδυνης συνθηκολόγησης, μία ήττας δηλαδή κατά κράτος.

Η σφαγή του 2017

Περαιτέρω υπενθυμίζουμε ότι, η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας έχει ήδη ξεκινήσει από τις τράπεζες, έχοντας συνεχισθεί με τα κερδοφόρα 14 αεροδρόμια – τα οποία πωλήθηκαν σε κρατική γερμανική εταιρεία που, κατά την άποψη μας, δεν θα διαθέσει ούτε ένα Σεντ, εξοφλώντας τα σταδιακά από τα δικά τους κέρδη, από τις ευρωπαϊκές ενισχύσεις, καθώς επίσης από κυβερνητικές «επιδοτήσεις».

Άλλωστε δεν αγόρασε κανένα από τα ζημιογόνα, για ευνόητους λόγους –μία τακτική που θα συνεχιστεί με όσες επιχειρήσεις του δημοσίου δεν έχουν καλές προοπτικές κερδοφορίας, με αποτέλεσμα να μείνουν στο κράτος όλα τα «σκουπίδια» (άρα στους φορολογούμενους, οι οποίοι θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν φορολογικές και εισοδηματικές επιδρομές).

Η διαδικασία αυτή θα διευκολυνθεί από τους ίδιους τους Έλληνες Πολίτες, οι οποίοι ήδη κατηγορούν το δημόσιο για κακή διαχείριση – όχι άδικα, αφού πράγματι πολλά από τα αεροδρόμια είναι σε άθλια κατάσταση, αν και τα τελευταία έξι χρόνια των μνημονίων οι δανειστές είχαν απαγορεύσει στο κράτος κάθε είδους δαπάνες.

Οι Έλληνες θα δουν επίσης θετικά την εκποίηση της ΔΕΗ, έχοντας υποφέρει στο παρελθόν από τον κακό συνδικαλισμό τηςτης ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ κοκ. – οπότε δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να τις αγοράσουν οι ξένοι, έχοντας φροντίσει ήδη να καταρρεύσουν οι τιμές πώλησης τους και να απαξιωθούν εντελώς, με την πολιτική των μνημονίων (ανάλυση).

Τα έσοδα θα οδηγηθούν βέβαια στο δημόσιο χρέος, το οποίο όμως θα συνεχίσει να αυξάνεται – όπως τεκμηριώθηκε από την ιδιωτικοποίηση των τραπεζών. Θα κατανοήσουν δε οι Έλληνες το λάθος τους, όταν έλθει ο λογαριασμός του ακριβότερου τέλους στα αεροδρόμια, της πτώσης του τουρισμού όταν θα οδηγείται σε χώρες που η Γερμανία έχει μεγαλύτερα συμφέροντα (Τουρκία, Ισπανία κλπ.), των αυξημένων λογαριασμών του ρεύματος, του νερού κοκ. (συνεχίζεται στην επόμενη σελίδα).

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Βασίλης Βιλιάρδος

Βασίλης Βιλιάρδος

Οικονομολόγος

E-mail: viliardos@analyst.gr

Ειδικότητα: Mάκρο-οικονομικά / Πολιτική Οικονομία

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */