Ήττα κατά κράτος - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Ήττα κατά κράτος

Email this page.
Print Friendly

ΕΙΚΟΝΑ - Ελλάδα, Ευρωζώνη Ήττα κατά κράτος

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, εάν δεχθούμε πως δεν είναι άβουλοι, έμμισθοι υπηρέτες της διεθνούς ελίτ, οπότε ενδιαφέρονται πράγματι για τους Πολίτες; Κυρίως πως η ελληνική τραγωδία είναι η αρχή του τέλους της νομισματικής ένωσης

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

Όταν κανείς απειλεί έναν άοπλο ερασιτέχνη έχοντας γεμάτο πιστόλι, λέγοντας «τα λεφτά σου ή τη ζωή σου», εύλογα επιλέγει το δεύτερο, αφού η ζωή είναι περισσότερο πολύτιμη – προσφέροντας επί πλέον τη δυνατότητα να κερδηθούν ξανά τα χρήματα.

Η Τρόικα έχει αυτόν ακριβώς το στόχο, ενδιαφερόμενη μόνο για την είσπραξη των χρημάτων που οφείλει η Ελλάδα, με τόκους και επιτόκια, αδιαφορώντας για το τι θα μας συμβεί στο μέλλον – οπότε εύλογα ο πρωθυπουργός αναγκάσθηκε να μεταφράσει το «ΟΧΙ» των Ελλήνων, σε ένα εκκωφαντικό «ΝΑΙ» των εκπροσώπων τους στη Βουλή.

Το παραπάνω είναι η θετική πλευρά του νομίσματος, όσον αφορά την κυβέρνηση – ενώ η άλλη όψη του είναι η δημιουργία ενός νέου Ερτογάν, ο οποίος μέσα από ένα στημένο παιχνίδι (άρθρο), θα δρομολογούσε τη λεηλασία της χώρας μας. Υπενθυμίζω εδώ τον επίλογο της ανάλυσης «Η λεηλασία της Τουρκίας», ο οποίος έγραφε τα εξής:

«Στο παράδειγμα της Τουρκίας, η νέα κυβέρνηση και όχι η παλαιά, ήταν αυτή που αφενός μεν «διεύρυνε» την εξαθλίωση των Πολιτών της, αφετέρου ξεπούλησε σχεδόν το σύνολο της δημόσιας περιουσίας – παραμένοντας σταθερά «υποτελής» του Καρτέλ και των τοκογλύφων, χωρίς παραδόξως να διακινδυνεύει την εκλογική της δύναμη. Φυσικά το ξεπούλημα έγινε «έντεχνα», αφού ακολούθησε 2-3 έτη μετά την εκλογική της νίκη και τη σταθεροποίηση της στην εξουσία».

Κατά την άποψη μου, ισχύει πιθανότατα το πρώτο για τον πρωθυπουργό – θεωρώντας απίθανο να προδώσει με τέτοιον τρόπο την πατρίδα του, για να παραμείνει στην εξουσία, απολαμβάνοντας τα αναμφίβολα πολύ μεγάλα οφέλη της.

Αν μη τι άλλο πάντως, έδειξε ένα θλιβερό θάρρος σκύβοντας υποτακτικά το κεφάλι – σε αντίθεση με τον απελπιστικά ανεπαρκή πρώην υπουργό οικονομικών, ο οποίος τον εγκατέλειψε όπως τα ποντίκια το πλοίο που κινδυνεύει, προτιμώντας να κρύψει δειλά το κεφάλι του στην άμμο ενός ελληνικού νησιού.

Με ένα θράσος δε που μόνο η ανοησία μπορεί να το δικαιολογήσει, συνεχίζει να προκαλεί αυτόν που κυριολεκτικά τον συνέτριψε, τον κ. Σόιμπλε, προσφέροντας του καινούργια όπλα εναντίον της Ελλάδας – μία συμπεριφορά που είναι κατά πολύ χειρότερη από την προδοσία. Προφανώς αδυνατεί να κατανοήσει πως, όταν χάνεις ένα παιχνίδι, είναι καλύτερα να δέχεσαι την ήττα σου, ακόμη και αν είναι «κατά κράτος» – πόσο μάλλον όταν έχεις παίξει στα ζάρια, χάνοντας, μία ολόκληρη χώρα, χωρίς καν να σεβαστείς αυτούς που σε τίμησαν με την ψήφο τους.

.

Η Ευρωζώνη       

Όσον αφορά τώρα την Ευρωζώνη, καταγράφονται τρεις σημαντικές αλήθειες, τι οποίες πρέπει να γνωρίζουν οι ηγέτες της – εάν δεχθούμε πως δεν είναι έμμισθοι υπηρέτες της διεθνούς ελίτ, οπότε ενδιαφέρονται πράγματι για τους Ευρωπαίους Πολίτες. Οι αλήθειες αυτές, από τις οποίες κρίνεται τόσο η αξιοπιστία του κοινού νομίσματος, όσο και η μονιμότητα της ένωσης, είναι οι παρακάτω:

(α)  Η πρώτη αλήθεια είναι πως οι Έλληνες δεν είναι υπεύθυνοι για την κρίση, παρά το ότι έχουν μία αναξιόπιστη, αδέξια και ερασιτεχνική κυβέρνηση – όσον αφορά τις διπλωματικές σχέσεις της με τους δανειστές της, τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, τα συνεχή «ήξεις αφήξεις» των στελεχών της, την αφέλεια της να ζητάει δανεικά για να αυξήσει τις κοινωνικές δαπάνες χωρίς αντίστοιχες υποχρεώσεις, την αναίρεση της διαγραφής χρέους στις 20 Φεβρουαρίου, την οποία αναπροσάρμοσε μερικούς μήνες αργότερα, την έλλειψη εναλλακτικών σχεδίων, την απόρριψη λογικών όρων όπως την απαγόρευση των πρόωρων συντάξεων κοκ.

Εν τούτοις, οι Έλληνες έχουν βιώσει δύο καταστροφικά μνημόνια μετά από μία λανθασμένη διάγνωση του ΔΝΤ (ανάλυση), έχουν απολέσει σχεδόν το 30% του ΑΕΠ τους, πάνω από 1,5 εκ. είναι άνεργοι, ενώ δεν βλέπουν καμία προοπτική για το μέλλον – με ευθύνη τόσο των πολιτικών ηγετών τους, όσο και της Ευρώπης, ιδίως δε της Τρόικας που ανέλαβε τη διοίκηση της χώρας τους το 2010 με δημόσιο χρέος στο 120% του ΑΕΠ τους, φτάνοντας το σήμερα στο 180%, αφού προηγήθηκε μία μεγάλη διαγραφή (PSI), ενώ εκτοξεύθηκε στα ύψη το ιδιωτικό χρέος.

Κάποια στιγμή βέβαια θα σταματήσουν να κάθονται ήσυχοι μέσα σε ένα σπίτι που καίγεται εκ θεμελίων, με σφραγισμένες τις πόρτες εξόδου – οπότε η κατάσταση της χώρας τους θα ξεφύγει από τον έλεγχο, ενώ η πυρκαγιά θα επεκταθεί σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό νότο, καίγοντας πριν από όλα το κοινό νόμισμα.

(β) Η δεύτερη αλήθεια είναι πως δεν πρόκειται για μία βραχυπρόθεσμη ευρωπαϊκή κρίση, αλλά για μία μόνιμη – η οποία θα εφησυχάζει παροδικά, ξεσπώντας αμέσως μετά πολύ πιο δυνατή.

Ειδικότερα, είναι αδύνατον οι Έλληνες ή οι Ιταλοί να ιδρύουν επιχειρήσεις ανταγωνιστικές με τον υπόλοιπο πλανήτη, με την ίδια συναλλαγματική ισοτιμία, καθώς επίσης με το ίδιο βασικό επιτόκιο που έχει η Γερμανία – αφού κάτι τέτοιο θα απαιτούσε μία δομή, εκπαίδευση και κουλτούρα των επιχειρήσεων τους ανάλογη με τη γερμανική, μία αντίστοιχη ρευστότητα, τα ίδια χαμηλά επιτόκια δανεισμού τους κοκ. Δεν πρόκειται λοιπόν να συμβεί ποτέ, παρά τις προσπάθειες τους – προσπάθειες που φαίνονται από τη μείωση των κρατικών δαπανών της Ελλάδας στο γράφημα που ακολουθεί.

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ευρωζώνη, δημόσιες δαπάνες, 2013-2014

.

Η καλύτερη λύση λοιπόν, επειδή καμία χώρα δεν φαίνεται να επιθυμεί την πολιτική ένωση, με μία κεντρική γερμανική κυβέρνηση των Βρυξελών, δεν είναι άλλη από την επιστροφή όλων των χωρών μαζί στην αφετηρία – στην προ ευρώ εποχή (ανάλυση), όσο υπάρχει ακόμη καιρός.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Ιάκωβος Ιωάννου

Ιάκωβος Ιωάννου

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */