Ντροπή Γερμανία! - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ Αρχείο Παλαιότερα

Ντροπή Γερμανία!

Print Friendly

ΕΙΚΟΝΑ-Γερμανία1 Ντροπή Γερμανία!

Η χώρα, η οποία χρεοκόπησε τέσσερις φορές τον προηγούμενο αιώνα, ενώ στήριξε την ανάπτυξη της σε δύο εντυπωσιακές διαγραφές των δημοσίων χρεών της, επιμένει στην καταστροφή της Ελλάδας – επειδή τόλμησε να της θυμίσει το σκοτεινό παρελθόν της

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
Αρχείο – συλλογή διαχρονικών και εκπαιδευτικών αναλύσεων

.

«Θεωρούμε σκόπιμο να σημειώσουμε ότι, για τις έννοιες «χρέος και ένοχος» οι Γερμανοί έχουν την ίδια λέξη – γεγονός που ταιριάζει με την αυστηρή, προτεσταντική ηθική της χώρας, σύμφωνα με την οποία ο ένοχος (άρα και ο οφειλέτης), πρέπει να τιμωρείται παραδειγματικά και δημόσια.

Αν είναι δυνατόν να αποκεφαλίζεται σε μία «γκιλοτίνα», η οποία να τοποθετείται στο κεντρικότερο σημείο της Ευρώπης, σε υπερυψωμένο βάθρο, έτσι ώστε να μπορούν να την βλέπουν όλοι – για να μην τολμήσουν ποτέ να κάνουν κάτι ανάλογο.

Στα πλαίσια αυτά, εάν περιμένει η κυβέρνηση την αλληλεγγύη ή τη βοήθεια της καγκελαρίου στο θέμα του δημοσίου χρέους, μη υπακούοντας στις εντολές της, αρνούμενη δηλαδή να υποταχθεί γονυπετής στην παράλογη πολιτική που της επιβάλλεται δικτατορικά, κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος.

Ακόμη όμως και αν υποταχθεί, αποδεχόμενη τα πάντα, δεν θα αλλάξει απολύτως τίποτα – απλά θα συνεχίσει να κρέμεται η δαμόκλειος σπάθη επάνω από τα κεφάλια των Ελλήνων στο διηνεκές, αφού τόλμησαν να αμαρτήσουν.

Μεταξύ άλλων, επειδή δεν κατάφεραν να προστατευθούν από τη διαφθορά των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, τα οποία διεφθάρησαν από τους παγκόσμιους πρωταθλητές των διαφθορέων: από τη γερμανική βιομηχανία, ιδίως από την εξοπλιστική (ανάλυση), η οποία κυριολεκτικά οργίασε στην πατρίδα μας» (πηγή).

.

Άποψη

Είτε εντός της Ευρωζώνης, είτε εκτός, η μοναδική δυνατότητα της Ελλάδας να επιβιώσει στηρίζεται στη συναινετική διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του δημοσίου χρέους της, το οποίο θα της επέτρεπε να διαγράψει ένα αντίστοιχο ιδιωτικό – ανακτώντας την πιστοληπτική ικανότητα κράτους και ιδιωτών. Χωρίς μία τέτοια ονομαστική διαγραφή, η χώρα μας είναι καταδικασμένη είτε να χρεοκοπήσει, είτε να παραμείνει στον ορό της Ευρωζώνης στο διηνεκές – κάτι που φυσικά είναι αδύνατον.

Όλοι όσοι λοιπόν «φλερτάρουν» με την ιδέα της δραχμής, με τον αριθμό τους να αυξάνεται εύλογα μετά το γερμανικό πραξικόπημα (ανάλυση), το οποίο «προλόγισε» η παράνομη διακοπή της παροχής ρευστότητας στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα από την ΕΚΤ (άρθρο), οφείλουν να γνωρίζουν αυτήν την προϋπόθεση – ενώ η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, ακόμη και τότε, θα ήταν μάλλον ανέφικτη.

Θα απαιτούσε μία επί πλέον διαγραφή του ιδιωτικού εξωτερικού χρέους, συναλλαγματικά αποθέματα για τη στήριξη του νέου νομίσματος, καθώς επίσης για την εξασφάλιση των απαραίτητων εισαγωγών, σημαντικές γραφειοκρατικές εργασίες, μία εξαιρετικά ικανή κυβέρνηση, μία υποδειγματική κεντρική τράπεζα, σωστή προετοιμασία για μία περίοδο που θα υπερέβαινε το ένα έτος, τη στήριξη της Ευρωζώνης κοκ. – μία πραγματικά «Ηράκλεια» προσπάθεια η οποία, παρ’ όλα αυτά, δεν θα είχε κανένα εγγυημένο αποτέλεσμα.

Ειδικά όσον αφορά τη διαγραφή του δημοσίου χρέους, καθώς επίσης τα ευεργετικά της επακόλουθα, είναι παράδοξο το ότι η χώρα που την αρνείται, η Γερμανία, έχει στηρίξει τη νομισματική της υπερηφάνεια, όπως και την επιτυχία της ακριβώς εκεί. Η σταθερότητα του γερμανικού μάρκου, την οποία πέτυχε μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, βασίσθηκε στη μεγάλη διαγραφή του χρέους της το 1953, σε συνδυασμό με την επιμήκυνση του υπολοίπου για ένα εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα – με ρήτρα εξαγωγών και όχι ανάπτυξης, όπως πρότεινε ατυχώς η ελληνική κυβέρνηση.

Η επιτυχημένη οικονομική της πορεία στηρίχθηκε στην συμπίεση του δημοσίου χρέους της σε ποσοστό κάτω του 20% του ΑΕΠ της – με αποτέλεσμα το περίσσευμα αρκετών χρημάτων στα δημόσια ταμεία της, έτσι ώστε έγινε εφικτή η συνεχής ανάπτυξη της οικονομίας της, καθώς επίσης η οικοδόμηση του κοινωνικού της κράτους.

Εκτός αυτού, επειδή διαγράφηκαν επί πλέον τα εξωτερικά χρέη της, φτάνοντας σε μηδενικό σχεδόν ύψος, κατόρθωσε να συσσωρεύσει αρκετό ξένο συνάλλαγμα – οπότε να δημιουργήσει μία σημαντική περιουσία στο εξωτερικό.

Τα χρήματα αυτά της επέτρεψαν αργότερα την ένωση της – μία διαδικασία που στη συνέχεια πλήρωσαν οι εταίροι της, τους οποίους κατάφερε να απομυζεί μετά τη δημιουργία της Ευρωζώνης, με τη βοήθεια του μισθολογικού dumping που δρομολόγησε η κυβέρνηση της το 2000 (γράφημα).

.

ΓΡΑΦΗΜΑ-Ευρώπη, κατα κεφαλήν εργατικό κόστος

.

Όπως συμπεραίνεται πολύ καθαρά από το γράφημα, μόνο η Γαλλία συμπεριφέρθηκε έντιμα, τηρώντας επακριβώς τους κανόνες της νομισματικής ένωσης – ενώ η Γερμανία λειτούργησε όπως ο κλέφτης που δεν αφαιρεί μόνο την περιουσία των σπιτιών που ληστεύει αλλά, επίσης, υποσκάπτει τα θεμέλια τους για να καταρρεύσουν, έτσι ώστε να μη βρεθούν ποτέ τα ίχνη της εγκληματικής δράσης του.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Άρης Οικονόμου

Άρης Οικονόμου

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */