Προβλέψεις μίας παγκόσμιας κατάρρευσης - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
- ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Προβλέψεις μίας παγκόσμιας κατάρρευσης

Email this page.
Print Friendly

.

311

.

Οι πιθανότητες να ξεκινήσει ο οικονομικός Αρμαγεδδών από την Αυστραλία είναι πολύ μεγάλες, χωρίς να υποτιμώνται άλλες μεγάλες χώρες όπως οι Η.Π.Α. και η Κίνα – με τα εξωτερικά χρέη πολλών ευρωπαϊκών χωρών να μην είναι καθόλου αμελητέα, αναφέροντας πως της Ιταλίας υπερβαίνουν τα 2,14 τρις $, της Γερμανίας και της Γαλλίας τα 4,7 τρις $, ενώ της πολύ μικρότερης Ολλανδίας τα 3,8 τρις $.    

.

(Το άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Η φούσκα του χρέους των νοικοκυριών στην Αυστραλία είναι μεγαλύτερη από αυτές που είχαν παρατηρηθεί τις δεκαετίες του 1880 ή του 1920 – των περιόδων που είχαν προηγηθεί των δύο μεγάλων υφέσεων της χώρας. Ως ποσοστό του διαθεσίμου εισοδήματος έχει σημειώσει ένα νέο ρεκόρ, φτάνοντας στο 190,4%. Την ίδια στιγμή έχει κλείσει το παράθυρο για τη λήψη προληπτικών δράσεων, όσον αφορά την ομαλή αποκλιμάκωση των διαρθρωτικών μακροοικονομικών ανισορροπιών. Με απλά λόγια, δεν υπάρχει πλέον καμία δυνατότητα να αποφευχθεί οι οικονομικός Αρμαγεδδών που θα πλήξει τη χώρα» (John Adams).

.

Ανάλυση

Είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς μία επερχόμενη κρίση, πόσο μάλλον ένα παγκόσμιο κραχ – παρά το ότι υπάρχουν δεκάδες μαύροι κύκνοι στον πλανήτη, προειδοποιητικά σήματα δηλαδή, με κριτήριο τα οποία δεν πρόκειται να αποφευχθεί. Ακόμη δυσκολότερο είναι να «μαντεύσει» κάποιος από πού θα προέλθει το κραχ, σε μία εποχή που οι φούσκες στις αγορές παγίων περιουσιακών στοιχείων εμφανίζονται σε πολλά κράτη – μεταξύ των οποίων τα κυριότερα, όσον αφορά την ακίνητη περιουσία, είναι ο Καναδάς, η Σουηδία και η Αυστραλία.

Ειδικά όσον αφορά την τελευταία, παρά το ότι πρόκειται ουσιαστικά για μία οικονομία Potemkin (άρθρο) χωρίς μία λειτουργική βιομηχανία, λόγω του ότι έχει καταστραφεί στο παρελθόν από την ανατίμηση του νομίσματος και την επικέντρωση στις εξαγωγές πρώτων υλών, το γεγονός ότι είναι ένα κράτος που βιώνει μία συνεχή πορεία ανάπτυξης τα τελευταία 30 χρόνια, αποθαρρύνει τις δυσμενείς προβλέψεις – αν και η ιστορία της εμπεριέχει πολλά παραδείγματα, όπου παρόμοιες συνθήκες την έχουν οδηγήσει σε μία οικονομική αποκάλυψη, σε έναν καταστροφικό Αρμαγεδδώνα.  Εν τούτοις υπάρχουν σαφή προειδοποιητικά μηνύματα, με βάση τα οποία η Αυστραλία θα αποτελέσει την αφετηρία της κρίσης  – είναι δε τα εξής:

(α)  Το τεράστιο και συνεχώς αυξανόμενο εξωτερικό χρέος της: Όπως φαίνεται από το γράφημα, η Αυστραλία δανείζεται συνεχώς από το εξωτερικό – ενώ το ΑΕΠ της σε όρους δολαρίου μειώνεται από το 2014 και μετά (στο δικό της νόμισμα η ανάπτυξη μειώθηκε στο 0,3% το 2017). Την ίδια στιγμή έχει ξεκινήσει ο κύκλος της αυστηρότερης νομισματικής πολιτικής από τη Fed – η οποία αύξησε τα βασικά της επιτόκια τρεις φορές ήδη, ανακοινώνοντας πως θα συνεχίσει στο μέλλον.

307

Επεξήγηση γραφήματος: Εξωτερικό χρέος της Αυστραλίας (γαλάζιες στήλες, αριστερή κάθετος), σε σχέση με το ΑΕΠ της (διακεκομμένη γραμμή, δεξιά κάθετος).

.

Η αμερικανική τράπεζα δήλωσε επίσης ότι θα αρχίσει να μειώνει τον ισολογισμό της, πως θα προβεί δηλαδή σε ποσοτική «σύσφιξη» σταματώντας τη «χαλάρωση» (QE) – πουλώντας συμμετοχές 6 δις $ μηνιαία και ομόλογα 4 δις $ αυξάνοντας τα κάθε μήνα, ενώ η πρόθεση της είναι η συνολική μείωση του ισολογισμού της κατά 50 δις $ το μήνα ή 600 δις $ το χρόνο.

Προβλέπεται επί πλέον ότι θα αυξήσουν τα επιτόκια τους στο εγγύς μέλλον τόσο η Τράπεζα της Αγγλίας, όσο και του Καναδά – γεγονός που σημαίνει πως λόγω του μεγάλου εξωτερικού χρέους της η Αυστραλία θα επιβαρυνθεί σε σημαντικό βαθμό, ενώ οι αυξήσεις στο διεθνές κόστος πίστωσης θα μεταφερθούν μέσω του τραπεζικού τομέα στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά της, με ανυπολόγιστες συνέπειες.

(β)  Η αντιστροφή των καμπυλών απόδοσης των ομολόγων: Για πρώτη φορά το Μάιο του 2017 η κινεζική αγορά ομολόγων κατέγραψε μία αντεστραμμένη γραμμή αποδόσεων – σύμφωνα με την οποία το μέσο και το μακροπρόθεσμο χρέος έχει χαμηλότερη απόδοση, από ότι το βραχυπρόθεσμο της ιδίας πιστωτικής ποιότητας. Την ίδια στιγμή η αντίστοιχη καμπύλη αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων έχει ισοπεδωθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών – ενώ αναμένεται η αντιστροφή της στα τέλη του 2017.

310

Αυτή τη στιγμή πάντως οι αποδόσεις τους κινούνται όπως το «τραινάκι του φόβου» στο λούνα Παρκ – αφού στα μέσα Ιουνίου τα δεκαετή ομόλογα είχαν φτάσει στο 2,13% ενώ πρόσφατα ανέβηκαν στο 2,38% (γράφημα). Στα γερμανικά ομόλογα διαπιστώθηκαν επίσης μεγάλες διακυμάνσεις, οι οποίες αποδόθηκαν στις δηλώσεις της ΕΚΤ για ποσοτική σύσφιξη – για το τέλος δηλαδή του QE, όταν η Ελλάδα ελπίζει ακόμη στη συμμετοχή της.

Αυτού του είδους οι κινήσεις παρατηρούνται συνήθως πριν από οικονομικές υφέσεις και καταρρεύσεις των αγορών – οπότε θεωρούνται ως ένας ασφαλής παράγοντας πρόβλεψης τέτοιων εξελίξεων, οι οποίες θα είχαν καταστροφικά αποτελέσματα για την απροετοίμαστη οικονομία της Αυστραλίας. Με δεδομένο δε το ότι τόσο το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της, όσο και ο προϋπολογισμός είναι ελλειμματικά (γράφημα), δύσκολα θα μπορούσε η χώρα να αντιδράσει.

308

Επεξήγηση γραφήματος: Ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Αυστραλίας (γαλάζιες στήλες, αριστερή κάθετος), σε σχέση με το έλλειμμα του προϋπολογισμού της (διακεκομμένη γραμμή, δεξιά κάθετος).

.

(γ) Οι χρεοκοπίες στις αναπτυσσόμενες και ανεπτυγμένες οικονομίες: Οι αύξηση των πτωχεύσεων θεωρείται επίσης ως ένας παράγοντας πρόβλεψης μελλοντικών κρίσεων – όπου στην Κίνα, η οποία απορροφά τις συντριπτικά μεγαλύτερες εξαγωγές της Αυστραλίας, το 2017 έχει καταχωρηθεί ως το έτος με τις περισσότερες εταιρικές χρεοκοπίες.

Οι καθυστερήσεις και οι αναβολές πληρωμών στις Η.Π.Α. αυξήθηκαν στα 1,4 δις $ το πρώτο τρίμηνο του 2017, στο υψηλότερο σημείο μετά το 2011 – ενώ το Μάιο του ιδίου έτους οι πιστωτές της μεγαλύτερης τράπεζας του Αζερμπαϊτζάν υποχρεώθηκαν να διαγράψουν το 20% των απαιτήσεων τους απέναντι της, με μία απόφαση που επικυρώθηκε τον Ιούνιο από το δικαστήριο της Νέας Υόρκης.

Παράλληλα τα δημόσια χρέη αρκετών χωρών της Ευρώπης, τα οποία ουσιαστικά είναι στο σύνολο τους εξωτερικά αφού το ευρώ δεν ανήκει σε κανένα κράτος, έχουν ξεφύγει εντελώς – αναφέροντας επιγραμματικά πως της Ιταλίας υπερβαίνουν τα 2,14 τρις $, της Γερμανίας και της Γαλλίας τα 4,7 τρις $, της πολύ μικρότερης Ολλανδίας τα 3,8 τρις $ κοκ. (πηγή). Όσον αφορά δε τον τραπεζικό τομέα χωρών όπως η Ιταλία ή η Ισπανία, σε μεγάλο βαθμό επίσης της Γερμανίας και της Γαλλίας, ευρίσκεται σε οριακή κατάσταση – οπότε δύσκολα θα αντιμετωπιζόταν μία επόμενη κρίση.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Βασίλης Βιλιάρδος

Βασίλης Βιλιάρδος

Οικονομολόγος

E-mail: viliardos@analyst.gr

Ειδικότητα: Mάκρο-οικονομικά / Πολιτική Οικονομία

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */