ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

1980 – 2016

Print Friendly

.

121

Σύντομο ιστορικό των δεκάδων λαθών, καθώς επίσης των προδοσιών, που μετέτρεψαν μία ελεύθερη, υπερήφανη, εθνικά ανεξάρτητη χώρα σε εξαθλιωμένη αποικία των δανειστών της, για τα επόμενα 99 χρόνια.  

.

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Η Ελλάδα είναι μία χώρα η οποία, λόγω της σημαντικής και ευαίσθητης γεωπολιτικής της θέσης, καθώς επίσης του φυσικού, πολιτιστικού και υπόγειου πλούτου της, δεν πρέπει ποτέ να υπερχρεώνεται – αφού τότε κινδυνεύει η εδαφική της ακεραιότητα, επειδή είναι αδύναμη να αντισταθεί απέναντι σε αυτούς που νομοτελειακά την επιβουλεύονται.

Ως εκ τούτου είναι απαραίτητη η λιτή διαβίωση τόσο του κράτους, όσο και των Πολιτών του – κατά το παράδειγμα της αρχαίας Σπάρτης, η οποία δεν είχε υιοθετήσει μόνο έναν λιτό τρόπο διαβίωσης αλλά, επίσης, ήταν πάντοτε ετοιμοπόλεμη. Στη σημερινή εποχή βέβαια η έννοια «ετοιμοπόλεμη» για μία χώρα δεν απαιτεί μόνο τη στρατιωτική της ετοιμότητα σε αμυντικό επίπεδο αλλά, κυρίως, την οικονομική της ανεξαρτησία – η οποία δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να τίθεται σε κίνδυνο«.

.

Ανάλυση

Είναι γενικώς αποδεκτό το ότι, όποιος λαός δεν γνωρίζει ή δεν συνειδητοποιεί τα ιστορικά του σφάλματα, υποχρεώνεται να τα επαναλάβει. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να αναφέρεται κανείς στα λάθη του παρελθόντος ξανά και ξανά – επειδή ένα μεγάλο μέρος των μελλοντικών λύσεων βασίζεται στην αποφυγή τους.

Στα πλαίσια αυτά, θεωρούμε πως υπάρχουν τρεις βασικές χρονικές περίοδοι, οι οποίες οδήγησαν την Ελλάδα στη σημερινή καταστροφή: (α) η υπερχρέωση, η οποία ξεκίνησε μετά το 1980 και κορυφώθηκε το 2011, (β) η επίσημη χρεοκοπία της με το PSI και (γ) η τελική προδοσία, με τη μετατροπή της σε πλήρη αποικία των δανειστών, τουλάχιστον για τα επόμενα 99 χρόνια.

Εδώ οφείλουμε να δώσουμε απάντηση σε ένα ερώτημα που τίθεται από διάφορα κόμματα, σκοπός του οποίου είναι ο αποπροσανατολισμός των Πολιτών – δηλαδή, στο εάν η κρίση έφερε τα μνημόνια ή εάν τα μνημόνια την κρίση. Η απάντηση εν προκειμένω είναι πως ασφαλώς τα μνημόνια δεν έφεραν την κρίση του 2009 – αλλά η κακή διαχείριση όλων των κυβερνήσεων μετά το 1980, η ανεύθυνη συμπεριφορά των Πολιτών, η γερμανική πολιτική του μισθολογικού damping, σε συνδυασμό με τη νομισματική πολιτική της ΕΚΤ (άρθρο), καθώς επίσης η εξαγωγή της κρίσης των ενυπόθηκων δανείων χαμηλής εξασφάλισης από τις Η.Π.Α.

Εν τούτοις, όλα αυτά αφορούν την κρίση υπερχρέωσης, η οποία θα μπορούσε να είχε επιλυθεί σχετικά εύκολα με πάρα πολλούς τρόπους, χωρίς να οδηγηθεί η χώρα στην καταστροφή – κάτι που όμως δεν συνέβη. Αντίθετα της επιβλήθηκαν τα επαίσχυντα μνημόνια, τα οποία δεν είχαν σκοπό τη διάσωση της, αλλά αυτήν των ιδιωτών δανειστών της – οπότε στα μνημόνια οφείλεται η χρεοκοπία, καθώς επίσης η κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας (ανάλυση).

Συνοψίζοντας την εισαγωγή μας, η ελληνική, η αμερικανική, καθώς επίσης η ευρωπαϊκή κρίση με βασικό ένοχο τη Γερμανία, έφεραν την κρίση υπερχρέωσης. Τα μνημόνια όμως χρεοκόπησαν την Ελλάδα, μετατρέποντας την μεθοδικά και σταδιακά σε άβουλη αποικία των δανειστών της – αυτών που σήμερα κυβερνούν απολυταρχικά τη χώρα.

Η περίοδος της υπερχρέωσης (1980 – 2011)

Όπως διαπιστώνεται από το γράφημα που ακολουθεί, το χρέος άρχισε να αυξάνεται μετά το 1980, τόσο σε απόλυτα νούμερα, όσο και σε σχέση με το ΑΕΠ, από την κυβέρνηση του Α. Παπανδρέου, φτάνοντας στο αποκορύφωμα του με το Γ. Παπανδρέου – ο οποίος, αφού είχαν προηγηθεί μυστικές συζητήσεις με το ΔΝΤ, δεν στήριξε τον Κ. Καραμανλή, υπεξαίρεσε την κυβέρνηση με το «λεφτά υπάρχουν», «διόρθωσε»  με τη βοήθεια του Γ. Παπακωνσταντίνου το έλλειμμα προς τα επάνω, δεν πήρε μέτρα ως όφειλε, διέσυρε διεθνώς τους Έλληνες ως μανιακούς φοροφυγάδες, επέτρεψε στους ξένους να κερδοσκοπήσουν με τη βοήθεια της Τράπεζας της Ελλάδας (Τ+3) και των εταιρειών αξιολόγησης, δεν δανείσθηκε έγκαιρα και τελικά καταδίκασε την Ελλάδα στην υπαγωγή της στο ΔΝΤ, ψηφίζοντας το πρώτο μνημόνιο.

118

Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη του ελληνικού χρέους σε απόλυτα νούμερα (κόκκινη καμπύλη), καθώς επίσης ως προς το ΑΕΠ (γαλάζια καμπύλη). Και από εδώ φαίνεται η μικρή πτώση του μετά τη διαγραφή του PSI, παρά τους ισχυρισμούς του κ. Βενιζέλου.

.

Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονική περιόδου η διαχείριση των οικονομικών της Ελλάδας ήταν κάτι χειρότερο από ανεύθυνη, δημιουργήθηκε το πελατειακό κράτος, μεσολάβησε το γνωστό «Τσοβόλα δώστα όλα», η διεφθαρμένη κυβέρνηση διέφθειρε ανάλογα τους Έλληνες, οι οποίοι εκμεταλλεύονταν με κάθε τρόπο το δημόσιο (για παράδειγμα, συνταξιοδοτούνταν με μόλις 15 έτη εργασίας εισπράττοντας τερατώδη ποσά, δεν πλήρωναν φόρους κοκ.), έως ότου το δημόσιο χρέος πλησίασε στο 100% του ΑΕΠ – με αποτέλεσμα να εκτιναχθούν τα επιτόκια δανεισμού στα ύψη (άνω του 15%).

112

Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα είδε ως «σανίδα σωτηρίας» την είσοδο της στην Ευρωζώνη, διαπιστώνοντας πως ακόμη και η προοπτική της μείωνε τα επιτόκια (γράφημα) – οπότε κατάφερε με ανάλογα τεχνάσματα, όπως η Ιταλία, να συμμετέχει στο κοινό νόμισμα.

 

Δυστυχώς όμως, παρά το ότι οι τότε κυβερνήσεις της (Σημίτης, Καραμανλής) γνώριζαν πολύ καλά τις μεγάλες αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να τις διορθώσουν – αντίθετα, συνέχισαν να αυξάνουν τις δαπάνες του δημοσίου και κυρίως τους μισθούς, σε επίπεδα που υπερέβαιναν κατά πολύ την παραγωγικότητα των εργαζομένων (γράφημα).

119

.

Έτσι η Ελλάδα έχασε πλήρως την ανταγωνιστικότητα της, με αποτέλεσμα να φτάσουν στα ύψη τα ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της (στο -14,9% του ΑΕΠ το 2008) – γεγονός που σημαίνει ότι, εάν είχε ένα δικό της νόμισμα, θα είχε υποτιμηθεί ραγδαία για να μην καταστραφεί ολοσχερώς.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)  

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Βασίλης Βιλιάρδος

Βασίλης Βιλιάρδος

Οικονομολόγος

E-mail: viliardos@analyst.gr

Ειδικότητα: Mάκρο-οικονομικά / Πολιτική Οικονομία

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */