.
Περαιτέρω, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί των επιχειρήσεων, καθώς επίσης των ακινήτων, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης κατοικίας, θα κλιμακωθούν σταδιακά από τους νέους ιδιοκτήτες των τραπεζών – σε συνεργασία με τις εξειδικευμένες εισπρακτικές εταιρείες, με τα κερδοσκοπικά κεφάλαια ουσιαστικά, τα οποία θα αγοράσουν όλα τα δάνεια που θα τα συμφέρουν σε τιμές ευκαιρίας (τα 100 € έως και 5 €).
Δεν είναι επίσης απίθανο να χρεοκοπήσει κάποια μεγάλη τράπεζα, οπότε να διασωθεί καταναγκαστικά από τους μετόχους, τους ομολογιούχους και τους καταθέτες της – αφού δεν πρόκειται να μας εγκριθεί η διάσωση της από την ΕΚΤ όπως στην Ισπανία ή από το δημόσιο, όπως στην Ιταλία, επειδή η πολιτική των υποκλίσεων και της υποταγής που συνεχίζεται και από τη σημερινή κυβέρνηση δεν την καθιστά απαραίτητη.
Έχοντας τώρα ψηφιστεί το ασφαλιστικό, το οποίο μεταξύ άλλων έχει αναγκάσει 8.000 επιχειρήσεις να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, καθώς επίσης δεκάδες χιλιάδες επιτηδευματίες να πάψουν να εργάζονται, η ληστεία θα επιταχυνθεί ενώ θα απελευθερωθούν τα πάντα – από τα προστατευμένα επαγγέλματα, έως την εργατική νομοθεσία.
Παραστατικά, η απελευθέρωση θα μοιάζει με το άνοιγμα των μαντριού που φυλάει τα πρόβατα, έτσι ώστε να μπορέσουν να μπουν οι λύκοι για να το καθαρίσουν – καταβροχθίζοντας τα πιο αδύναμα ή απείθαρχα από αυτά, με αποτέλεσμα να τρομοκρατηθούν τα υπόλοιπα, παύοντας να φέρνουν αντιρρήσεις σε όποιο βοσκό θα ορίζουν πλέον οι λύκοι.
Οι Έλληνες θα επιδοκιμάσουν επίσης τις εξαγορές/χρεοκοπίες των μεγάλων εγχωρίων επιχειρήσεων, ειδικά των ΜΜΕ, επειδή έχουν υποφέρει τα πάνδεινα στο παρελθόν από τη συμπεριφορά (διαφθορά, διαπλοκή, φοροδιαφυγή κοκ.) της Ολιγαρχίας – χωρίς να συνειδητοποιούν πως ενδεχομένως οι νέοι ιδιοκτήτες τους, οι ξένοι, δεν είναι καλύτεροι. Όσον αφορά κάποιους επιχειρηματίες που θα αποφύγουν τελικά τη λεηλασία τους, θα μετατραπούν σε άβουλα «εξαρτήματα» των πολυεθνικών – προφανώς με ορισμένες, ελάχιστες εξαιρέσεις.
Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται πως το 2017 θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου – ότι θα «εκκαθαριστεί» δηλαδή ολόκληρη η ελληνική οικονομία, μέσω της μεταβίβασης της υπερχρεωμένης ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας στους νέους ιδιοκτήτες της χώρας. Είναι δυστυχώς κάτι που θα έπρεπε να συμβεί, αφού δεν είναι σωστό να διαιωνίζονται τα προβλήματα, αλλά προφανώς όχι με αυτόν τον τρόπο – ο οποίος δεν διαφέρει καθόλου από μία μαζική εκτέλεση.
Υποθέτουμε δε πως θα συμβεί κάτι ανάλογο, με αυτό που διαπιστώθηκε στην Ανατολική Γερμανία – με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να μετατραπούν σε φθηνούς σκλάβους της γερμανικής ή άλλης βιομηχανίας, τα εξοχικά τους να χρησιμεύσουν ως κατοικία των Ευρωπαίων συνταξιούχων, τα σπίτια τους να χαθούν, η ναυτιλία, ο τουρισμός και η γεωργία να περάσουν σε ξένα χέρια κοκ.
«Εύλογα» θα σκεφθούν κάποιοι, κυρίως αυτοί που τους έχουν αναγκάσει οι πολιτικοί να μισήσουν την πατρίδα τους – αφού αυτή είναι η μοίρα οποιουδήποτε δεν διαχειρίζεται συνετά τα περιουσιακά του στοιχεία, όσο πλούσιος και αν είναι. Άλλοι πάλι θα ισχυρισθούν πως «κακώς καθυστέρησε η σφαγή» – αφού, εάν είχε δρομολογηθεί το 2010, θα είχε εξοικονομηθεί ενδεχομένως 1 τρις € (μόνο η ακίνητη περιουσία της μεσαίας τάξης μειώθηκε έκτοτε κατά 600 δις €).
Όπως και να είναι, στην όλη διαδικασία εκκαθάρισης θα συμμετέχουν επίσης ορισμένοι Έλληνες – είτε ως «προστάτες» των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, απέναντι στις εισπρακτικές εταιρείες, είτε ως συνεργάτες των επενδυτικών κεφαλαίων. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, τα «υποκείμενα» αυτά θα προσπαθήσουν να κερδίσουν ότι μπορούν από το «πλιάτσικο» που θα ακολουθήσει – χωρίς κανέναν απολύτως ηθικό ενδοιασμό.
2018, η ανάπτυξη
Συνεχίζοντας, εάν τελικά δεν αντιδράσουν οι Πολίτες και η σημερινή κυβέρνηση, πόσο μάλλον εάν εκλεγεί μία επόμενη εντός του έτους, έχουμε την εντύπωση πως η ανάπτυξη θα ξεκινήσει από τα τέλη του 2017 – αφού οι ξένοι «επενδυτές», έχοντας πλέον υπό τον έλεγχο τους την Ελλάδα, θα θελήσουν να κερδίσουν πολλαπλάσια από τα χρήματα που τοποθέτησαν.
Φυσικά η μεσαία τάξη θα έχει ήδη καταστραφεί, ενώ δεν θα ωφεληθούν καθόλου οι Έλληνες, αφού δεν θα τους ανήκει πια η Ελλάδα – με εξαίρεση τη νέα ελίτ που θα δημιουργηθεί, η οποία θα διαμένει σε πράσινες, προστατευμένες από τον «όχλο» περιοχές κατά το παράδειγμα του Ιράκ ή της Βραζιλίας στο παρελθόν (ανάλυση).
Η αιτία της ανάπτυξης θα είναι το ότι, όταν μεταφερθεί η δημόσια, καθώς επίσης η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων στους ξένους, παράλληλα με τη μείωση των αμοιβών των εργαζομένων σε επίπεδα Πορτογαλίας, δεν θα υπάρχει πλέον κανένας λόγος να μη διενεργούνται επενδύσεις – ενώ για τις εξαγορές θα εισρεύσουν κεφάλαια από το εξωτερικό, τα οποία φυσικά δεν θα θέλουν να τα χάσουν οι «επενδυτές», με αποτέλεσμα να αποκτήσει η χώρα πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, καθώς επίσης θετικούς οικονομικούς δείκτες.
Στη συνέχεια, οι νέοι ιδιοκτήτες της Ελλάδας θα απαιτήσουν τη μείωση του δημοσίου χρέους της ή, τουλάχιστον, την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του – για το χρονικό διάστημα που θα χρειαστεί για να αποδώσουν οι επενδύσεις τους. Έτσι θα επιβαρύνουν πανέξυπνα τους υπόλοιπους Ευρωπαίους Πολίτες με το κόστος της επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας, εν αγνοία τους φυσικά – αφού αυτοί έχουν ουσιαστικά αναλάβει τα χρέη της Ελλάδας, κάποτε για να διασωθούν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες.
Οι νέοι ιδιοκτήτες της Ελλάδας θα απαιτήσουν επί πλέον καλύτερους φορολογικούς συντελεστές, όσον αφορά τις επιχειρήσεις, σταθερό πλαίσιο, ευνοϊκότερη νομοθεσία κοκ. – οπότε θα αυξηθούν οι επενδύσεις, με αποτέλεσμα να ισχυροποιηθεί ο ρυθμός ανάπτυξης, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας (με μισθούς πείνας φυσικά και με μηδενικές συντάξεις), να κλιμακωθεί η κατανάλωση, να ενισχυθούν τα έσοδα του δημοσίου που θα έχει ήδη εξαϋλωθεί όσον αφορά τον αριθμό των υπαλλήλων, καθώς επίσης τα περιουσιακά του στοιχεία κλπ.
Τέλος, εάν συνεχίσουν τα μεταναστευτικά κύματα, η Ελλάδα θα μετατραπεί σε μια πολυπολιτισμική περιοχή, στην οποία δεν θα έχει καμία θέση η Δημοκρατία, ενώ έτσι θα ελέγχεται καλύτερα από τους δανειστές – κρίνοντας από το ότι ήδη «αποικείται» από ξένους πληθυσμούς σε μεγάλη έκταση, όταν δρομολογούνται μεγάλες αλλαγές στο Αιγαίο, στη Μακεδονία και στη Θράκη.
Επίλογος
Έχουμε αναφέρει πολλές φορές ότι, τα κράτη δεν χρεοκοπούν. Αυτοί που χρεοκοπούν είναι οι Πολίτες τους, ειδικά εάν δεν επιλέξουν έγκαιρα τη στάση πληρωμών – κάτι που δυστυχώς συνέβη στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να έχουν κλείσει σταδιακά οι δανειστές της όλες τις εξόδους κινδύνου, με αφετηρία το PSI.
Η τελευταία ελπίδα της πατρίδας μας να τα καταφέρει, με τις μικρότερες δυνατές απώλειες για τους κατοίκους της, ήταν στα τέλη του 2014 – όπου δυστυχώς εκβιάστηκαν οι εκλογές από ένα κόμμα που, ακούσια ή εκούσια, παραπλάνησε τους Έλληνες οδηγώντας τους σε μία παγίδα, ανάλογη με αυτήν που οδηγήθηκε ο Λεωνίδας από τον Εφιάλτη, έχοντας τότε απέναντι του τους πανίσχυρους Πέρσες.
Φυσικά μπορεί να κάνουμε λάθος, ενώ όλα είναι ανατρέψιμα στη ζωή και πάντοτε υπάρχει ελπίδα. Εν τούτοις, όταν μία χώρα έχει αλωθεί, ειδικά εκ των έσω, με την έννοια πως οι Πολίτες της έχουν απογοητευθεί τόσο από τις πολιτικές τους ηγεσίες, όσο και από την εγχώρια ελίτ, τότε δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες να συνεχίσει να είναι εθνικά κυρίαρχη, ελεύθερη και ανεξάρτητη. Έχοντας προδοθεί δε επί πλέον από την Ευρώπη, η οποία δυστυχώς εξελίσσεται σε κάτι πάρα πολύ άσχημο, εάν όχι εφιαλτικό, οι ελπίδες είναι ακόμη λιγότερες – αν και δεν πρέπει ποτέ κανείς να χάνει το θάρρος του.
