.
Τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια
Η Black Rock έγινε αυτό που είναι σήμερα με τη βοήθεια της Black Stone – η οποία είναι κυρίαρχη στο δεύτερο σκαλοπάτι της ιεραρχίας, στα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια. Η εταιρεία δεν είναι ιδιοκτήτης μεγάλων εισηγμένων ομίλων, όπως η πρώτη, αλλά συμμετέχει σε μη εισηγμένες προσοδοφόρες μεσαίες επιχειρήσεις.
Στην ίδια κατηγορία ανήκουν «γύπες» όπως η KKR, η PALMIRA και η CARLYLE – οι οποίες εξαγοράζουν συνήθως οικογενειακές εταιρείες με δάνεια που στη συνέχεια εξοφλούνται από τα κέρδη τους. Για να αυξηθούν δε τα κέρδη των εξαγορασθέντων εταιριών είτε πουλούν μέρη των παγίων τους, είτε κλείνουν κάποια μη κερδοφόρα εργοστάσια τους, είτε απολύουν εργαζομένους – ενώ, όταν βρίσκουν αντίσταση από τα συνδικάτα, μεταφέρουν την παραγωγή σε άλλες χώρες.
Οι μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες
Στο τρίτο σκαλοπάτι ανήκουν οι μεγάλες εταιρείες του διαδικτύου, με ισχυρότερη τη Google – τονίζοντας πως κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας μερικοί αμερικανικοί όμιλοι έχουν αναλάβει την ηγεσία της δυτικής οικονομίας του διαδικτύου. Οι όμιλοι αυτοί διαχειρίζονται και ελέγχουν τους κεντρικούς κόμβους του διαδικτύου, ενώ επεκτείνονται σε συνεχώς περισσότερους τομείς – διαθέτοντας τεράστιες βάσεις δεδομένων, γεγονός που σημαίνει ότι κατασκοπεύουν κράτη και Πολίτες είτε για εμπορικούς, είτε για άλλους σκοπούς.
Οι όμιλοι της ανταλλακτικής οικονομίας
Πρόκειται για επιχειρήσεις που βασίζονται επίσης στο διαδίκτυο, μεταξύ των οποίων οι σημαντικότερες είναι η UBER, η AIRBNB, η UPWORK, η TASKRABBIT, η NETFLIX κοκ. Ευρίσκονται κατά πλειοψηφία στην ιδιοκτησία αμερικανών επενδυτών, όπως Goldman Sachs, η DST Global, η Microsoft και η Atlantic Partners – ενώ με δάνεια των ιδιοκτητών τους εξαγοράζουν τους ανταγωνιστές τους και δημιουργούν τιμολογιακά μονοπώλια. Εν πρώτοις στις Η.Π.Α., μετά στην ΕΕ και στη συνέχεια σε ολόκληρο τον πλανήτη – ενώ συχνά δεν τηρούν τους ισχύοντες κανόνες, αδιαφορώντας για την πολιτική λόγω της οικονομικής τους δύναμης.
.
Εν προκειμένω είναι επιχειρήσεις, οι οποίες αναλαμβάνουν τη διασύνδεση των ανθρώπων μεταξύ τους μέσω του διαδικτύου και της κινητής τηλεφωνίας – έτσι ώστε να ανταλλάσσουν τις υπηρεσίες τους, να νοικιάζουν τα σπίτια τους για μία ορισμένη χρονική περίοδο κοκ. (πηγή).
Επίλογος
Περαιτέρω, για να κατανοήσει κανείς τον τρόπο με τον οποίο αυξάνουν τα κέρδη τους όλα τα παραπάνω «πλοκάμια» των αγορών, μόνο στη Γερμανία κατάφεραν να μην πληρώνουν ετήσια περί το 1 δις υπερωρίες στους εργαζομένους τους, με τη βοήθεια των πολιτικών – γεγονός που σημαίνει ότι μείωσαν το κόστος τους κατά 40 δις € ετήσια, οπότε τα εισοδήματα των εργαζομένων, το ΑΕΠ της χώρας, τα δημόσια έσοδα κοκ.
Η μέθοδος που χρησιμοποιούν είναι η ανάγκη αύξησης της ανταγωνιστικότητας της Γερμανίας, της ΕΕ και των Η.Π.Α. – έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί δήθεν η Κίνα και οι άλλες χώρες φθηνού εργατικού δυναμικού! Μεταξύ άλλων, προωθούν την ψήφιση των διατλαντικών συμφωνιών TTIP, CETA και TISA, οι οποίες εξασφαλίζουν αποκλειστικά και μόνο τα δικά τους συμφέροντα – εις βάρος φυσικά των κρατών και των Πολιτών τους.
Ολοκληρώνοντας, από την παραπάνω μικρή ανάλυση συμπεραίνει εύκολα κανείς ότι, αφενός μεν οι αγορές είναι παντοδύναμες και υπεράνω των κρατών, αφετέρου πως το σημερινό οικονομικό σύστημα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την ελεύθερη αγορά και το φιλελευθερισμό – αφού πρόκειται για ένα κεντρικά κατευθυνόμενο σύστημα των ελίτ, για το μονοπωλιακό καπιταλισμό καλύτερα, μέσω του οποίου το 0,1% των ανθρώπων κυβερνάει απολυταρχικά το υπόλοιπο 99,9%, χωρίς να ελέγχεται από κανέναν.
