ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Ελλάδα και ΗΠΑ, βίοι παράλληλοι

Print Friendly

.

261

Μετά την αποτυχία του πρωθυπουργού να τηρήσει τις υποσχέσεις του, κατ’ αναλογία με τον πρόεδρο Obama, η Ελλάδα πρέπει να βρει μία άλλη λύση – ένα επόμενο κίνημα, το οποίο να είναι σε θέση να την απελευθερώσει από τη γερμανική κατοχή, καθώς επίσης να μην την εξευτελίζει.

.

.

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

«Δεν υπάρχουν πια Έλληνες που να τοποθετούνται υπέρ των μνημονίων, θεωρώντας ότι αποτελούν πράγματι λύση στα προβλήματα της χώραςαλλά μόνο κάποιοι ανόητοι, οι οποίοι δεν διακρίνουν άλλη δυνατότητα, τουλάχιστον όσον αφορά τη χρηματοδότηση του δημοσίου.

Κανένας πάντως δεν θέλει νέα δανεικά έναντι ενός τέταρτου οδυνηρού μνημονίου που πιθανότατα θα συνοδεύεται από ένα παράλληλο νόμισμα ή από την «κατοχική δραχμή» χωρίς κανένα αντίκρισμα – αφού θα έχει ήδη λεηλατηθεί η ιδιωτική και η δημόσια περιουσία μας«.

.

Ανάλυση

Πριν από οκτώ χρόνια οι Αμερικανοί εξέλεξαν τον πρόεδρο Obama, επειδή ήταν ένας νεαρός πολιτικός, μη διαβρωμένος από το σύστημα – ενώ τους είχε υποσχεθεί πως θα περιορίσει τις στρατιωτικές δαπάνες, αποσυρόμενος από τα διεθνή πεδία μαχών, στηρίζοντας παράλληλα τα μεσαία και κατώτερα εισοδηματικά στρώματα. Ουσιαστικά είχε τοποθετηθεί υπέρ ενός δημοκρατικού σοσιαλισμού (ανάλυση), στη θέση του μονοπωλιακού καπιταλισμού και του άκρατου νεοφιλελευθερισμού – ενός δίκαιου πολιτεύματος για την πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας.

Εν τούτοις τους απογοήτευσε οικτρά και δεν τήρησε τις υποσχέσεις του, ενώ οδήγησε τις Η.Π.Α. σε νέες περιπέτειες, πιθανότατα επηρεαζόμενος από την κυρία Clinton –  ιδίως στη Λιβύη, όπου ανέτρεψε το καθεστώς ανοίγοντας το δρόμο στην ISIS και βυθίζοντας τη χώρα στην αναρχία. Κυρίως όμως στη Μέση Ανατολή, όπου προκάλεσε μία τεράστια ανθρωπιστική/γεωπολιτική καταστροφή και ένα μεταναστευτικό χάος – δίνοντας παράλληλα την ευκαιρία στη Ρωσία να εισέλθει δυναμικά στη διεθνή σκηνή.

Εκτός αυτού δημιούργησε ανόητα μεγάλες εστίες πυρκαγιάς αφενός μεν στην Ουκρανία, αφετέρου στην Αίγυπτο – όπου στηρίχθηκε το τρομοκρατικό καθεστώς των αδελφών Μουσουλμάνων. Παράλληλα τεκμηριώθηκε η διαφθορά του ιδρύματος Clinton κατά τη διάρκεια που η πρώην πρώτη κυρία ήταν υπουργός εξωτερικών – αφού εισέπραξε μέσω αυτού χρήματα από διάφορα επιχειρηματικά λόμπι, καθώς επίσης από κράτη όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και η Τουρκία, αποφεύγοντας να πληρώνει φόρους.

Τέλος, διπλασίασε το δημόσιο χρέος στα 20 τρις $, προσθέτοντας όσο όλοι οι υπόλοιποι πρόεδροι σε 220 χρόνια (!), ενώ έδωσε την ευκαιρία στη Γερμανία να απομυζεί αχόρταγα τις άλλες χώρες εταίρους της, με αποτέλεσμα να διεκδικεί την ανεξαρτησία της από τις Η.Π.Α., μέσω της ηγεμονίας της στην ΕΕ – όταν ταυτόχρονα παράγει τεράστια πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της, εις βάρος ολόκληρου του υπόλοιπου πλανήτη.

Ως εκ τούτου, οι Αμερικανοί μάλλον καταψήφισαν την κυρία Clinton και τον κ. Obama  (ανάλυση), παρά ψήφισαν τον κ. Tramp – ο οποίος δαπάνησε τα μισά χρήματα στην προεκλογική του εκστρατεία, ενώ δεν στηρίχθηκε καν από το κόμμα του.

Ακόμη περισσότερο, επέλεξαν το νέο πρόεδρο χωρίς να έχει ένα σαφές οικονομικό πρόγραμμα – εκτός από το ότι θα μειώσει τους φόρους στο 15% (γεγονός που θα ωφελήσει προφανώς τη μεσαία και ανώτερη εισοδηματική τάξη, αφού η ανώτατη δεν πληρώνει καθόλου), θα αυξήσει τις δημόσιες επενδύσεις, θα επιδιώξει την επιστροφή κεφαλαίων στη χώρα του περιορίζοντας το φόρο στο 10%, ενώ θα εμποδίσει τη μεταφορά των θέσεων εργασίας στο εξωτερικό (είτε επιβάλλοντας δασμούς στις εισαγωγές, είτε κυρώσεις σε εκείνες τις χώρες που υποτιμούν σκόπιμα τα νομίσματα τους για να στηρίξουν τις εξαγωγές τους).

Το βασικότερο όλων ήταν πάντως το ότι, ο κ. Trump υποσχέθηκε πως θα κάνει την Αμερική ξανά μεγάλη – ότι λοιπόν θα την οδηγήσει στην πρώτη θέση, από την τέταρτη που βρίσκεται σήμερα, σύμφωνα με μία πρόσφατη έρευνα (γράφημα). Λογικά επομένως ανησυχούν οι βασικοί της ανταγωνιστές – πριν από όλους η Γερμανία που, έχοντας εκμεταλλευθεί την ευρωπαϊκή κρίση χρέους, λόγω της οποίας διατηρείται ανταγωνιστικά χαμηλή η ισοτιμία του δικού της ευρώ, ευρίσκεται στην πρώτη θέση, με σημαντικά πλεονάσματα απέναντι στις Η.Π.Α., στη Μ. Βρετανία κοκ.

259

Επεξήγηση γραφήματος: Οι καλύτερες χώρες του πλανήτη (κριτήρια)

.

Περαιτέρω, αυτό που μας ενδιαφέρει εμάς δεν είναι οι Η.Π.Α. αλλά η Ελλάδα – όπου οι Έλληνες ουσιαστικά καταψήφισαν την πολιτική των μνημονίων τον Ιανουάριο του 2015, ενώ επέλεξαν έναν νεαρό πολιτικό από ένα μη διεφθαρμένο ακόμη κόμμα, με κριτήριο τις τότε υποσχέσεις/δεσμεύσεις του. Έπραξαν δηλαδή όπως οι Αμερικανοί το 2008, όπου οδήγησαν τον κ. Obama στην εξουσία – με ανάλογα δυστυχώς αποτελέσματα, παρά το ότι του έδωσαν και δεύτερη ευκαιρία το Σεπτέμβρη, συγχωρώντας του μία από τις μεγαλύτερες ίσως προδοσίες στην παγκόσμια ιστορία (αντιστροφή του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος σε ΝΑΙ).

Σε κάθε περίπτωση, οι Έλληνες δεν επέλεξαν την αριστερή πολιτική, αφού θεωρούν πως είναι αδύνατον να υιοθετηθεί από μία και μοναδική χώρα στον πλανήτη – γεγονός που τεκμηριώθηκε από την αποτυχία της αριστερής πλατφόρμας της κυβέρνησης να εισέλθει στη Βουλή, παρά το ότι είχε συμπεριφερθεί έντιμα, αρνούμενη να επικυρώσει την προδοσία και το τρίτο μνημόνιο. Κατά την άποψη μας πάντως, το πολίτευμα που προσελκύει τους περισσότερους Έλληνες είναι επίσης ο δημοκρατικός σοσιαλισμός – η ελεύθερη, μικτή οικονομία δηλαδή, με κοινωνικό πρόσωπο.

Ανάγκη αλλαγής

Συνεχίζοντας, μετά την οικτρή αποτυχία του πρωθυπουργού να τηρήσει τις υποσχέσεις του, κατ’ αναλογία με τον πρόεδρο Obama, είναι σήμερα φανερό το ότι, η Ελλάδα πρέπει να βρει μία άλλη λύση – ένα επόμενο κίνημα, το οποίο να είναι σε θέση να την κάνει εάν όχι ξανά μεγάλη, τουλάχιστον να την απελευθερώσει από την κρίση, από την ντροπή (ανάλυση), από τη γερμανική κατοχή, καθώς επίσης από την παγίδα του χρέους, στην οποία δυστυχώς οδηγήθηκε.

Η ανάγκη μίας τέτοιας αλλαγής στην πατρίδα μας είναι ασφαλώς άμεση – πριν ακόμη λεηλατηθεί και οδηγηθεί ακούσια στην «κατοχική δραχμή». Δεν υπάρχει άλλωστε η παραμικρή αμφιβολία σχετικά με το ότι, η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει (άρθρο) – παρά το ότι έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος από μία ακόμη κυβέρνηση των μνημονίων, η οποία της προξένησε νέες ζημίες πάνω από 50 δις €, εξευτελίζοντας την ξανά διεθνώς.

Η βεβαιότητα μας οφείλεται κυρίως στο ότι, η Ελλάδα είναι μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα η οποία ακόμη και σήμερα, με τα κριτήρια της ίδιας έρευνας που τοποθετεί τη Γερμανία στην πρώτη θέση και τις Η.Π.Α. στην τέταρτη, βρίσκεται στην 26η θέση μεταξύ όλων των χωρών παγκοσμίως (πηγή) – πριν από το Μεξικό, τη Μαλαισία, τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία, τη Ν. Αφρική κλπ.

Για να μπορέσει όμως να τα καταφέρει σήμερα η Ελλάδα, θα πρέπει να εξασφαλισθούν άμεσα οι απαραίτητες προϋποθέσεις – πριν από κάθε τι άλλο η διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του δημοσίου χρέους, αφού έχει καταστεί πλέον μη βιώσιμο χωρίς να φταίει τόσο η ίδια (άρθρο), όσο το ΔΝΤ. Άλλωστε χωρίς αυτή τη διαγραφή, είναι αδύνατον να δρομολογηθούν πια όλα εκείνα τα μέτρα, τα οποία απαιτούνται για την αναβίωση της ελληνικής οικονομίας – μεταξύ των οποίων τα εξής:

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Βασίλης Βιλιάρδος

Βασίλης Βιλιάρδος

Οικονομολόγος

E-mail: viliardos@analyst.gr

Ειδικότητα: Mάκρο-οικονομικά / Πολιτική Οικονομία

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */