Το καρτέλ του χρήματος (α) - Page 2 of 2 - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Το καρτέλ του χρήματος (α)

Email this page.
Print Friendly

Η απάτη της ονομασίας

Πιθανότατα, η εύρεση του ονόματος είναι η ευφυέστερη ενέργεια, όσον αφορά την ίδρυση της Fed – αφού, παρά τον τίτλο «Ομοσπονδιακή» (federal), δεν είναι σε καμία περίπτωση κρατική, αλλά ιδιωτική. Εκτός αυτού, το δεύτερο συστατικό του ονόματος της, το «Αποθεματική» (Reserve) είναι απολύτως παραπλανητικό – αφού δεν είχε κανένα απόθεμα.

Επομένως, μόνο το τρίτο συστατικό, το «Τράπεζα» (bank) ισχύει – με τη δημιουργία της να είναι το αποτέλεσμα μίας «μπλόφας» ορισμένων ανδρών. Οι άνδρες αυτοί το 1910, εκπροσωπώντας τότε χονδρικά το 25% του παγκοσμίου πλούτου, κατάφεραν να κατασκευάσουν έναν εκπληκτικό «Θεσμό» – ο οποίος θα τους εξασφάλιζε στο διηνεκές τα δικά τους «φέουδα».

Ο «Θεσμός» αυτός απέκτησε την κυριαρχία του νομίσματος της ισχυρότερης χώρας του πλανήτη, προσφέροντας τους τη δυνατότητα να δημιουργούν χρήματα από το πουθενά – σε ποσότητες που είναι αδύνατον να φαντασθεί ο ανθρώπινος νους.

Εκτός αυτού, τους προσέφερε την απίστευτη δυνατότητα, όπως τεκμηριώθηκε από την πρόσφατη κρίση, να «κοινωνικοποιούν» τις απώλειες τους – να επιβαρύνουν δηλαδή με αυτές το κοινωνικό σύνολο, εάν τα παιχνίδια τους απέβαιναν ζημιογόνα. Προφανώς δε να προσελκύουν τις «κορυφές» του ανθρώπινου πνεύματος – τις ευφυΐες καλύτερα, αφού οι αμοιβές που προσφέρουν είναι οι μεγαλύτερες δυνατές.

.

Η μυστική συνάντηση

Το Νοέμβριο του 1910, ορισμένοι από τους ισχυρότερους άνδρες του πλανήτη συναντήθηκαν στο ιδιωτικό βαγόνι ενός τραίνου, στο σταθμό του New Jersey – έχοντας φτάσει ο καθένας μόνος του, κρυφά, για να αποφύγουν την προσοχή των ανθρώπων, αφού κανένας δεν έπρεπε να το γνωρίζει.

Η αιτία ήταν το ότι ο άνθρωπος, στον οποίο ανήκε το βαγόνι (N. Aldrich), ήταν ο γερουσιαστής του Rhode Island, καθώς επίσης ο πρόεδρος της εθνικής επιτροπής συναλλάγματος – οπότε, τυχόν γνώση του «κοινού» για τη συνάντηση των τραπεζιτών μαζί του, θα ήταν αρκετή για να δημιουργήσει «αναταραχές» στο χρηματοπιστωτικό και όχι μόνο σύστημα.

Ωστόσο, ο πρόεδρος δεν ήταν μόνο ένας υπέρμαχος του μεγάλου κεφαλαίου στη Γερουσία – αλλά, επίσης, ένα μέρος του, αφού ήταν μέτοχος της JP Morgan. Εκτός αυτού, ήταν ο πεθερός του J.D. Rockefeller Junior – ενός από τους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη.

Στο βαγόνι ήταν παρόντες εκτός από τον N. Aldrich, ο F. Vanderlip (πρόεδρος της National City Bank of New York, καθώς επίσης εκπρόσωπος του William Rockefeller και της επενδυτικής τράπεζας Kuhn, Loeb & Company) ο H. Davison (μέτοχος της JP Morgan), ο C. Norton (πρόεδρος της First National Bank of New York), ο B, Strong (JP Morgan Bankers Trust), καθώς επίσης ο P.l Warburg, συνεργάτης της «Kuhn, Loeb», και εκπρόσωπος των Rothschilds.

Επισήμως, επρόκειτο για τη συνάντηση ορισμένων κυρίων, οι οποίοι ταξίδευαν για να κυνηγήσουν σε ένα μικρό νησί με την ονομασία Jekyll Island – το οποίο ανήκε στην JP Morgan. Στο συγκεκριμένο νησί ασχολήθηκαν, χωρίς να ενοχληθούν, με το σχεδιασμό ενός επαναστατικού νομισματικού συστήματος – το οποίο κυριαρχεί ακόμη και σήμερα στον πλανήτη.

.

Η αιτία της ίδρυσης της Fed

Οι βασικοί λόγοι, για τους οποίους πραγματοποιήθηκε η συνάντηση των ισχυρότερων ανδρών των Η.Π.Α., ήταν

(α)  αφενός μεν η τάση στη βιομηχανία της χώρας, με βάση την οποία οι επενδύσεις για την ανάπτυξη της χρηματοδοτούνταν περισσότερο από τα κέρδη (όπως ουσιαστικά είναι το σωστό, όχι όμως για τις τράπεζες) και λιγότερο με δάνεια,

(β)  αφετέρου η «πολιτική λιτότητας» που ακολουθούσε η αμερικανική κυβέρνηση – η οποία αύξανε τα αποθέματα χρυσού που είχε στην ιδιοκτησία της, ενώ μείωνε τα δημόσια χρέη.

Οι εξελίξεις αυτές οφειλόταν κυρίως στην περιορισμένη ποσότητα χρήματος – αφού οι τράπεζες επιτρεπόταν μεν να δανείζουν μεγαλύτερα ποσά από τις καταθέσεις που διαχειρίζονταν, αλλά υπήρχε ένα συγκεκριμένο όριο: η ποσότητα χρυσού που κατείχαν.

Εν τούτοις, στα έτη που προηγήθηκαν του 1910, υπήρχαν αρκετές «χρηματοπιστωτικές στρεβλώσεις» – αφού δεν ήταν λίγες εκείνες οι τράπεζες, οι οποίες δάνειζαν υπερβολικές ποσότητες χρημάτων. Επειδή δε διέθεταν πολύ χαμηλά αποθέματα, όταν πολλές επιταγές πελατών τους κατατίθεντο σε άλλες τράπεζες και έπρεπε να εξοφληθούν, τα χρηματικά τους διαθέσιμα τελείωναν – με αποτέλεσμα να χρεοκοπούν.

Μέσα σε λίγα χρόνια λοιπόν πτώχευσαν αρκετές χιλιάδες τράπεζες για τον παραπάνω λόγο – οπότε έπρεπε να βρεθεί μία λύση, η οποία θα εξασφάλιζε τουλάχιστον τις μεγάλες τράπεζες από τον κίνδυνο της χρεοκοπίας. Επί πλέον, εάν παρ’ όλα αυτά χρεοκοπούσε κάποια τράπεζα, έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος, με τη βοήθεια του οποίου οι ζημίες της τράπεζας θα επιβάρυναν τους φορολογουμένους Πολίτες.

Τέλος, έπρεπε να απαντηθεί το ερώτημα, σχετικά με το πως θα γινόταν περισσότερο «ελαστική» η ποσότητα χρήματος – έτσι ώστε να αυξομειώνεται «κατά το δοκούν», χωρίς να δημιουργούνται προβλήματα στις τράπεζες και στο σύστημα.

Ολοκληρώνοντας, ο βασικότερος ίσως στόχος ήταν ουσιαστικά το πως θα άρχιζαν να χρεώνονται ξανά η βιομηχανία, το κράτος και οι καταναλωτές – έτσι ώστε οι τράπεζες να αυξήσουν την κερδοφορία τους, αναλαμβάνοντας ρίσκα τα οποία, στη χειρότερη των περιπτώσεων, εάν χρεοκοπούσαν δηλαδή, οι ζημίες θα μεταβιβαζόταν στους Πολίτες.

Μέσα σε μία εβδομάδα, το σχέδιο ήταν έτοιμο στο νησί της J.P. Morgan – βασικότερο μέρος του οποίου ήταν η «κατασκευή» του συστήματος της Federal Reserve. Το σύστημα αυτό ήταν τόσο αδιαφανές, ώστε να μην μπορεί κανένας να υποψιαστεί ποιοί το «συνέλαβαν» – κυρίως δε ποιούς θα ωφελούσε.   

.     

Επίλογος

Έχοντας πλησιάσει επικίνδυνα σε εκείνη την εποχή, όπου επίκειται ή προβλέπεται η αλλαγή του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η οποία όμως προϋποθέτει την κατάρρευση του, οφείλουμε να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί με τα περιουσιακά μας στοιχεία – γνωρίζοντας πως τίποτα δεν είναι αιώνιο, ενώ το απρόβλεπτο κυριαρχεί σε πολλές πτυχές της ζωής.

Στο δεύτερο μέρος του άρθρου μας θα ασχοληθούμε με περισσότερες λεπτομέρειες, έχοντας την πεποίθηση πως «η γνώση είναι δύναμη» – παρά το ότι αμφισβητείται πολύ συχνά η βαθύτερη έννοια του ρητού, ειδικά από αυτούς που τα γνωρίζουν όλα και δεν μαθαίνουν τίποτα.

.

.

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Βασίλης Βιλιάρδος

Βασίλης Βιλιάρδος

Οικονομολόγος

E-mail: viliardos@analyst.gr

Ειδικότητα: Mάκρο-οικονομικά / Πολιτική Οικονομία

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */