Η χρεοκοπία της Ευρωζώνης - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
Featured 5 ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ & ΑΓΟΡΕΣ

Η χρεοκοπία της Ευρωζώνης

Print Friendly

ΕΙΚΟΝΑ - Ευρωζώνη, Ευρώ, Μέρκελ Η χρεοκοπία της Ευρωζώνης

Το ευρώ είναι ένα θνησιγενές νόμισμα που επιβίωσε μεν μετά το ξέσπασμα της πρώτης κρίσης από την εποχή της υιοθέτησης του, αλλά δεν θα τα καταφέρει όταν προκύψει η επόμενη – το κραχ, προς το οποίο βαδίζει ήδη ο πλανήτης

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Είναι εντελώς ανόητο, εάν όχι εσχάτη προδοσία, να παραδίδει η κυβέρνηση τα κλειδιά της Ελλάδας για ένα νόμισμα που μάλλον δεν θα υπάρχει μετά από λίγο καιρό».

.

Ανάλυση

Είναι πράγματι εντυπωσιακό το πώς αντέχει η Ευρωζώνη μετά από τα επτά σχεδόν χρόνια της υπερχρέωσης του δημοσίου τομέα ορισμένων χωρών της, του ιδιωτικού πολλών άλλων, καθώς επίσης του τραπεζικού της συστήματος – παρά το ότι δεν διαθέτει κανένα μηχανισμό αντιμετώπισης κρίσεων. Ειδικά επειδή δεν υπάρχει ο εξισορροπητικός συναλλαγματικός μηχανισμός αποκατάστασης της ανταγωνιστικότητας των κρατών που την έχουν χάσει – μέσω της υποτίμησης των εθνικών νομισμάτων τους, με την οποία επίσης «πληθωρίζονται» και εξυπηρετούνται τα χρέη.

Δεν προβλέπεται ούτε η δημοσιονομική και πολιτική ένωση της, μέσω της οποίας και μόνο θα μπορούσε να αποκατασταθεί η έλλειψη του εξισορροπητικού νομισματικού μηχανισμού – κυρίως επειδή δεν την επιθυμεί με κανένα τρόπο η γερμανική κυβέρνηση, ενώ ήδη σαμποτάρει την τραπεζική ένωση με υπόγειους τρόπους (ευρωπαϊκή εγγύηση καταθέσεων κοκ.).

Χωρίς όμως την πολιτική ένωση, η Ευρωζώνη είναι αδύνατον να μη διαλυθεί – γεγονός που γνωρίζει ασφαλώς η Γερμανία, η οποία φαίνεται πως φιλοδοξεί να μετατρέψει τους εταίρους της σε κατεχόμενες ή/και απόλυτα εξαρτημένες από την ίδια περιοχές, προτού επιχειρήσει να αποκτήσει η ίδια, μαζί με την πρώην ζώνη του μάρκου, την αποκλειστική κυριότητα του ευρώ.

Παρά το ότι τώρα συνεχίζονται οι χρηματοπιστωτικές αναταραχές, η οικονομική μιζέρια και οι πολιτικές διαμαρτυρίες εναντίον της, η Ευρωζώνη δεν έχει ακόμη διαλυθεί – επειδή έχει κατασκευαστεί ως φυλακή, με μία ερμητικά κλειστή πόρτα, τυχόν απόδραση από την οποία θεωρείται ως αυτοκτονία. Εν τούτοις τα προβλήματα παραμένουν ως έχουν, ενώ δεν είναι απίθανο να οδηγηθεί στο τέλος της από τα κράτη του κέντρου – αν και οι περισσότεροι περιμένουν μία τέτοια εξέλιξη από την ευρωπαϊκή περιφέρεια, η οποία δεν έχει καμία άλλη δυνατότητα επιβίωσης.

Βέβαια, ο πιθανότερος πρώτος υποψήφιος εξόδου από την Ευρωζώνη, ο οποίος θα διευκολυνόταν από το τυχόν «ΟΧΙ» των Βρετανών στην ΕΕ, δεν είναι άλλος από την Ιταλία – ένα ενδεχόμενο που η Γερμανία θεωρεί ως πολύ μεγάλο ρίσκο για την οικονομία της, επειδή η Ιταλία παραμένει ο σημαντικότερος ανταγωνιστής της στην Ευρώπη. Η αιτία είναι το ότι, οι συνεχείς υποτιμήσεις της λιρέτας πριν την υιοθέτηση του ευρώ, βύθιζαν ανέκαθεν τους κατασκευαστές των γερμανικών μηχανημάτων στην κρίση – επειδή ξαφνικά τα προϊόντα των ανταγωνιστών τους γινόντουσαν φθηνότερα.

Η διάλυση τώρα της Ευρωζώνης, η οποία αποτελεί την κότα με τα χρυσά αυγά για τη Γερμανία, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε εφιάλτη για την οικονομία της – αφού μέσω αυτής έχουν αυξηθεί τα πλεονάσματα στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών της σε δυσθεώρητα ύψη, στο 8,8% πλέον του ΑΕΠ της ή άνω των 250 δις €, κινούμενα σχεδόν αντιστρόφως ανάλογα με τα αντίστοιχα της Ιταλίας (γράφημα, δεξιά στήλη και διακεκομμένη γραμμή η Ιταλία).

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Γερμανία, Ιταλία, σύγκριση, ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών

.

Τα πλεονάσματα αυτά, σε συνδυασμό με την υποχώρηση του επιτοκίου δανεισμού της,  έχουν επιτρέψει τη μείωση των χρεών της Γερμανίας, ως μοναδικής στον πλανήτη – ενώ η επιστροφή της ιταλικής οικονομίας σε θετικό πρόσημο (περί το 2% όπως φαίνεται από το γράφημα), δεν είναι καθόλου υγιής, επειδή οφείλεται κυρίως στη μείωση των εισαγωγών της, ως αποτέλεσμα της υπερχρέωσης της. Η χρεοκοπία όμως του ευρώ κυοφορείται από πολλά μαζί κράτη-μέλη της νομισματικής ένωσης, τα οποία είναι τα εξής:

.

Η Ιταλία

Είναι η μοναδική χώρα που, σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο, απορρίπτει πλειοψηφικά το ευρώ – αιτιολογημένα προφανώς, αφού η οικονομία της έχει εξελιχθεί χειρότερα από όλα τα άλλα κράτη, μετά την υιοθέτηση του. Χωρίς καμία υπερβολή, τα τελευταία 15 χρόνια θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως εντελώς χαμένα για την Ιταλία – γεγονός που έχει οδηγήσει στην αύξηση όλων όσων επιθυμούν την επιστροφή στη λιρέτα, μέσω της διεξαγωγής ενός δημοψηφίσματος.

Με εξαίρεση τον πρωθυπουργό της χώρας, ο οποίος παραμένει υπέρ του ευρώ, εκτός από τα δεξιά και τα εθνικιστικά πολιτικά κόμματα έχουν δημιουργηθεί επίσης αριστερά, στα οποία συγκαταλέγεται ο οικονομολόγος S. Fassina – ο πρώην υφυπουργός οικονομικών της κυβέρνησης, ο οποίος παραιτήθηκε, ενώ οργανώνει συσκέψεις εναντίον του ευρώ με τη συμμετοχή πολλών γνωστών συντηρητικών. Όπως τονίζει τόσο αυτός, όσο και οι υπόλοιποι, η έξοδος από την Ευρωζώνη αποτελεί μία επείγουσα απόφαση απελευθέρωσης της χώρας από τα δεσμά του ευρώ – κάτι που, εάν δεν συμβεί, δεν υπάρχει μέλλον για την Ιταλία.

.

Η Γαλλία

Εάν η έξοδος της Ιταλίας καθιστούσε την Ευρωζώνη άνευ νοήματος, τυχόν αντίστοιχη της Γαλλίας θα οδηγούσε αναμφίβολα στη διάλυση της σε χρόνο μηδέν – κάτι που δεν είναι απίθανο να συμβεί εάν εκλεγεί η κυρία Le Pen το 2017, η οποία έχει δηλώσει πως θα διεξάγει δημοψήφισμα με το ερώτημα «Ναι ή Όχι στο ευρώ». Η ίδια θεωρεί σωστή την επιστροφή της χώρας της στο φράγκο, ενώ αποτελεί μέρος του προγράμματος της.

Εν τούτοις, στη Γαλλία δεν έχει δημιουργηθεί μία πολιτική συμμαχία πολλών κομμάτων εναντίον του ευρώ, όπως στην Ιταλία, αν και υπάρχουν τάσεις – όπως αυτή της αριστεράς, η οποία κάλεσε το προηγούμενο έτος τους υπόλοιπους Ευρωπαίους σε συνεργασία, για τη δημιουργία ενός εναλλακτικού σχεδίου για την Ευρωζώνη.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Analyst Team

Analyst Team

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */