Παγκόσμια χρηματοπιστωτική αστάθεια - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Παγκόσμια χρηματοπιστωτική αστάθεια

Print Friendly

ΕΙΚΟΝΑ---γενική,-οικονομία,-κρίση

Συνεχίζουν οι προειδοποιήσεις για ένα επικό κύμα χρεοκοπιών, με τις ευρωπαϊκές τράπεζες να κάθονται επάνω σε ένα βουνό κόκκινων δανείων, ύψους 1.000 δις € – τα αμερικανικά Junk Bonds και οι δέκα πληγές της Ρωσίας 

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

Ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της BIS, ο οποίος είχε προειδοποιήσει για το κραχ του 2008 ήδη από το 2005, ενώ σήμερα δραστηριοποιείται στον ΟΟΣΑ, θεωρεί πως το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι επικίνδυνα ασταθές – πολύ χειρότερο συγκριτικά με το 2007, ενώ οι κεντρικές τράπεζες έχουν πλέον καταναλώσει όλα τους τα όπλα όσον αφορά την καταπολέμηση υφέσεων, κάτι που δεν συνέβαινε τότε (πηγή).

Σημειώνει δε πολύ σωστά ότι, ο πλανήτης θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα επικό κύμα χρεοκοπιών, αφού τα χρέη συνέχισαν να αυξάνονται μετά την κρίση – ακριβώς λόγω των επεμβάσεων των κεντρικών τραπεζών, με τη για πρώτη φορά υιοθέτηση μη συμβατικών μέτρων (QE).

Το αργότερο λοιπόν όταν ακολουθήσει η επόμενη ύφεση, τότε θα γίνει φανερό πως τα χρέη αυτά δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν, πόσο μάλλον να εξοφληθούν – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας η οποία, όσο διαρκεί η ύφεση, τόσο θα αυξάνονται τα χρέη της, δημόσια και ιδιωτικά, ενώ θα απαιτούνται συνεχώς νέες διαγραφές τους.

Το θέμα λοιπόν κατά τον ίδιο είναι εάν οι υπεύθυνοι μπορούν να δουν κατάματα την αλήθεια, να έχουν το θάρρος να είναι ρεαλιστές, κυρίως όμως  να αντιμετωπίσουν με ελεγχόμενο τρόπο τα βουνά των χρεών που έχουν συσσωρευτεί στον πλανήτη – αφού, εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε θα ακολουθήσουν ανεξέλεγκτες καταστάσεις, με τρομακτικά επακόλουθα.

Εμείς θα προσθέταμε βέβαια πως δεν είναι αρκετό κάτι τέτοιο – αφού οφείλει να συνοδευθεί από την καταπολέμηση των αιτιών, οι οποίες προκαλούν τις υπερχρεώσεις και τις υφέσεις. Εν προκειμένω, τη μη ισορροπημένη αναδιανομή των εισοδημάτων, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να γίνονται οι φτωχοί φτωχότεροι, καθώς επίσης οι πλούσιοι πλουσιότεροι – ένα γεγονός που επιδεινώθηκε σημαντικά από τα πακέτα ρευστότητας των κεντρικών τραπεζών.

Με απλά λόγια, όταν οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι, μειώνεται σχεδόν αμέσως η κατανάλωση, οπότε οι επενδύσεις και ο ρυθμός ανάπτυξης λόγω του περιορισμού της ζήτησης – κάτι που δεν αντιμετωπίζεται από την αύξηση της ζήτησης εκ μέρους των πλουσιότερων πλουσίων, αφού οι ανάγκες τους είναι ήδη καλυμμένες.

Για παράδειγμα, όταν το εισόδημα κάποιου μειώνεται από τα 1.000 € στα 700 €, είναι υποχρεωμένος να περιορίσει αμέσως τα έξοδα του – ενώ όταν το εισόδημα ενός άλλου είναι 1.000.000 €, τότε δεν συμβαίνει κάτι ανάλογο ούτε όταν μειωθεί στα 700.000 €, ούτε όταν αυξηθεί στα 1.300.000 €. Αυτό που παρατηρείται είναι η αύξηση ή η μείωση των επενδύσεων του – οπότε η διόγκωση ή το σπάσιμο της φούσκας που έχει δημιουργηθεί στα χρηματιστήρια, στην ακίνητη περιουσία κοκ.

Ένα επόμενο δυσμενές επακόλουθο των φτωχών που γίνονται φτωχότεροι είναι η αδυναμία τους να εξυπηρετήσουν τα δάνεια τους – γεγονός που προκαλεί σταδιακά την αύξηση των τραπεζικών επισφαλειών (κόκκινα δάνεια), τη δημιουργία ανεξόφλητων απαιτήσεων απέναντι στο δημόσιο, στους ασφαλιστικούς οργανισμούς κλπ., με τελικό αποτέλεσμα τη χρεοκοπία κρατών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών.

.

Ο σκιώδης τραπεζικός τομέας

Περαιτέρω, θα μπορούσε κανείς να ισχυρισθεί πως είναι παράδοξες οι προειδοποιήσεις για ένα επερχόμενο κραχ, μετά την πρόσφατη άνοδο των χρηματιστηριακών και λοιπών τιμών – η οποία οφειλόταν στην υπόσχεση της ΕΚΤ να κάνει ότι χρειαστεί στο μέλλον, οπότε στην έμμεση αναφορά της σε ένα επόμενο πακέτο (QE).

Το γεγονός όμως, σύμφωνα με το οποίο οι επενδυτές εμπιστεύονται ακόμη τις κεντρικές τράπεζες, θεωρώντας πως είναι σε θέση να διατηρούν τη σταθερότητα του συστήματος, δεν σημαίνει πως θα συνεχιστεί στο μέλλον – κάτι που φυσικά προβλέπουν ήδη οι πιο έμπειροι, προειδοποιώντας για τους κινδύνους. Κατά την άποψη δε πολλών, μία από τις πλέον επικίνδυνες βόμβες στα θεμέλια του συστήματος είναι οι σκιώδεις τράπεζες – οι ανεξέλεγκτες επενδυτικές εταιρείες δηλαδή του τύπου της Black Rock ή των σχημάτων που κρύβονται πίσω από τη Deutsche Bank.

Με βάση το ΑΕΠ, οι πλέον επικίνδυνες χώρες φαίνονται στο γράφημα που ακολουθεί – με πρώτη την Ιρλανδία, παρά το ότι θεωρείται ξανά ως ο τίγρης της Ευρωζώνης, έχοντας ξεφύγει από τα δίχτυα του ΔΝΤ και τα μνημόνια. Ακολουθούν η Μ. Βρετανία και η Ελβετία, τεκμηριώνοντας πως πολύ συχνά τα φαινόμενα απατούν – ενώ ο μέσος όρος του κλάδου υπολογίζεται στο τρομακτικό 59% του παγκοσμίου ΑΕΠ (πηγή).

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Κόσμος, μέγεθος του σκιώδους τραπεζικού τομέα

.

Περαιτέρω, η μείωση των παγκοσμίων χρεών επιδιώκεται ήδη με τη βοήθεια των τραπεζικών καταθέσεων (χρηματοοικονομική καταστολή, financial repression) – όπου εν πρώτοις τα επιτόκια τοποθετούνται σε αρνητικά επίπεδα, σε πολλές χώρες (Σουηδία, Ελβετία, Ευρωζώνη κοκ.).

Στη συνέχεια με τη διάσωση ορισμένων τραπεζών, μέσω της κλοπής των μετόχων τους – όπως στο παράδειγμα της Κύπρου, της Ελλάδας και της Πορτογαλίας. Επίσης με τη βοήθεια των καταθέσεων άνω των 100.000 € – όπου κανένας δεν γνωρίζει εάν οι μηχανισμοί προστασίας είναι σε θέση να αποζημιώσουν αυτούς που έχουν χαμηλότερες καταθέσεις από τα 100.000 €, όταν υπάρξει ανάγκη.

Όταν δε ανακοινώνεται πως οι ευρωπαϊκές τράπεζες κάθονται επάνω σε ένα βουνό κόκκινων δανείων, της τάξης των 1.000 δις € (1 τρις), ενώ είναι σε μεγάλο βαθμό εκτεθειμένες στις αναπτυσσόμενες χώρες που αντιμετωπίζουν σοβαρότατα νομισματικά και άλλα προβλήματα (ανάλυση), τότε τίποτα δεν μπορεί να αποκλεισθεί – ειδικά όταν ορισμένες από αυτές απολύουν ήδη μαζικά υπαλλήλους, ενώ αποσύρονται από τις προβληματικές οικονομίες (για παράδειγμα η Barclays, η οποία φεύγει από την Ασία, τη Ρωσία και τη Βραζιλία).

Το πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα, φαίνεται από τις προσπάθειες της Ιταλίας, σε συνεργασία με την Κομισιόν και την ΕΚΤ, να αποφύγει τους κανόνες της εσωτερικής διάσωσης των τραπεζών (Bail-in) – με στόχο να αντιμετωπίσει τα κόκκινα δάνεια τους μέσω των κρατικών εγγυήσεων, οι οποίες τελικά επιβαρύνουν τους φορολογουμένους Πολίτες εν αγνοία τους.

Ορισμένες άλλες χώρες βέβαια, παραδόξως αυτές που έχουν ακροδεξιές κυβερνήσεις, προτιμούν να επιβαρύνουν τους επενδυτές – όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία, οι οποίες αναγκάζουν τις τράπεζες να αναλάβουν οι ίδιες τις ζημίες από τα δάνεια στο ελβετικό φράγκο.

Φυσικά απειλούνται με την υποτίμηση της πιστοληπτικής τους ικανότητα από τις εταιρείες αξιολόγησης, οι οποίες εξυπηρετούν τα συμφέροντα του διεθνούς κεφαλαίου – όπως συνέβη με την Πολωνία, η οποία προειδοποιήθηκε από τη Fitch.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Analyst Team

Analyst Team

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */