Η αόρατος χειρ των αγορών - Analyst.gr - Οικονομικές ειδήσεις, Γεωοικονομικές αναλύσεις, Πολιτική, Αγορές
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η αόρατος χειρ των αγορών

Email this page.
Print Friendly

ΕΙΚΟΝΑ---κόσμος,-αγορές,-αόρατο-χέρι-αγορών

Την άνοιξη του 2015 ένα ήταν σίγουρο, ότι οι συνταγές του παρελθόντος δεν κάλυπταν την αναγκαιότητα δημιουργίας συνθηκών ανάπτυξης και ευημερίας – η ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ και η πιθανή κατάρρευση των αναπτυσσόμενων αγορών

(To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες)

.

Ότι θα συμβεί τα επόμενα χρόνια  στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος στην ουσία έχουν δρομολογηθεί από το 2013, ενώ άσκηση προσομοίωσης των επιπτώσεων που θα είχε το τέλος της ποσοτικής χαλάρωσης της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ πραγματοποιήθηκε την Άνοιξη του ίδιου έτους .

Το ευρώ έχοντας εφαλτήριο τα επίπεδα των  1,20 δολαρίων  του Ιουλίου 2012 στις αρχές του 2013 προσέγγιζε τα 1,36 δολάρια  υποχρεώνοντας τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Μάριο Ντράγκι να δηλώνει ότι «Η ανατίμηση, υπό μια έννοια αποτελεί σημάδι ότι επιστρέφει η εμπιστοσύνη στην Ευρωζώνη».

Άραγε εάν λάβουμε σοβαρά υπόψη την συγκεκριμένη δήλωση, τότε αντιστρέφοντας την σήμερα που το Ευρώ βρίσκεται κοντά στην απόλυτη ισοτιμία θα λέγαμε ότι η υποτίμηση υπό μια έννοια αποτελεί σημάδι ότι απομακρύνεται η εμπιστοσύνη από την Ευρωζώνη.

Παρακάμπτοντας τις δηλώσεις τύπου Ντράγκι οι οποίες αποτελούν όπως τα πολιτικά γκάλοπ φωτογραφίες της στιγμής, την Άνοιξη του 2013 με άξονες την ποσοτική χαλάρωση  σε ΗΠΑ, Ιαπωνία και Βρετάνια κυριαρχούσε το δόγμα του επικεφαλής  της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ κ. Μπέν Μπερνάνκι σύμφωνα με το οποίο η αίσθηση του πλούτου από τις επενδύσεις σε μετοχές θα ενίσχυε την κατανάλωση, θα αναθέρμανε την ζήτηση και την οικονομική δραστηριότητα και θα έβαζε τέλος στην χαμηλή πτήση των συγκεκριμένων οικονομιών.

Στις αρχές Απριλίου 2013 η Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας (BoJ) θέλοντας να πατάξει τον αποπληθωρισμό προχώρησε σε πρωτοφανή ένεση ρευστότητας 1,4 τρις $ για την επόμενη διετία.

Στόχος της μέχρι τα τέλη του 2014 ο διπλασιασμός της νομισματικής βάσης στα 2,9 τρις $ με μαζικές αγορές ομολόγων .

Στην ουσία διπλασίαζε τις μηνιαίες αγορές ομολόγων στα 78,6 δις $ με ευσεβή πόθο την άνοδο του πληθωρισμού στο 2% και την καταπολέμηση του αποπληθωρισμού  που μάστιζε την οικονομία από 15ετίας .

Η αντίδραση των αγορών φυσιολογική, άνοδος του χρηματιστηριακού δείκτη Nikkei, πτώση του γιέν και φυσικά των αποδόσεων των μακροπρόθεσμων ομολόγων.

Η χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής μεταλαμπαδεύονταν στις αναπτυσσόμενες χώρες όπου ένα μεγάλο μέρος των κεφαλαίων της ποσοτικής χαλάρωσης των ισχυρών κεντρικών τραπεζών οδηγούνταν εκεί αλλάζοντας άρδην το σκηνικό στην παγκόσμια οικονομία.

Βασικό χαρακτηριστικό η μείωση των επιτοκίων αφού η εκούσια υποτίμηση για χάρη των εξαγωγών και της οικονομικής ανάπτυξης ήταν ο θεμέλιος λίθος του νέου σκηνικού.

Είχε υπολογιστεί ότι την 6ετια από τον Ιούνιο 2007 και μέχρι τον Ιούνιο 2013  οι κεντρικές τράπεζες ανά τον κόσμο είχαν προχωρήσει σε 515 πτωτικές επιτοκιακές κινήσεις .

Στην ουσία οι κεντρικές τράπεζες είχαν μετατραπεί στους καλλίτερους συμμάχους των χρηματιστηριακών αγορών αφού το ζητούμενο η ενίσχυση της αίσθησης πλούτου περνούσε αναγκαστικά μέσω του πληθωρισμού των επενδυτικών αξιών .

Όμως όλα έχουν το τέλος τους .

Στα τέλη Μαΐου 2013 άρχισε να κυκλοφορεί με υπαινιγμούς στην αρχή και με έντονους ψιθύρους στην συνέχεια η προετοιμασία της Fed για την έναρξη της αρχής του τέλους της ποσοτικής χαλάρωσης η οποία είχε ξεκινήσει τον Νοέμβριο του 2008 με το πρώτο πακέτο για να ακολουθήσουν άλλα δυο πακέτα τον Νοέμβριο του 2010 και τον Σεπτέμβριο του 2012.

Αποτέλεσμα των τριών πακέτων το χαρτοφυλάκιο της Fed από τα επίπεδα των 800 δις  $ του Ιανουαρίου 2008 να προσεγγίσει τα 4,5 τρις $ στα τέλη του 2014.

Η προοπτική  σταδιακής λήξης της ποσοτικής χαλάρωσης της Fed οδήγησε στα μέσα Αυγούστου 2013 στην πρώτη προσομοίωση των επιπτώσεων της στις αναδυόμενες οικονομίες .

Πρώτη επλήγει η Ινδία , η φυγή κεφαλαίων με αιτία τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και με αφορμή την επικείμενη λήξη της ποσοτικής χαλάρωσης  οδήγησε στην υποτίμηση της Ρουπίας , σε πτώση του χρηματιστήριου και στην αύξηση του κόστους δανεισμού .

Η αντίδραση της Ινδικής κυβέρνησης μέσω της πρακτικής του έλεγχου της κίνησης κεφαλαίων ήταν η απόδειξη ότι κάθε νομισματική κρίση επιφέρει τα ίδια αποτελέσματα  ενώ ανασύρει τις ίδιες πρακτικές αντιμετώπισης της από τις νομισματικές αρχές της χώρας που πλήγεται.

Το ντόμιμο είναι το σύνηθες επακόλουθο με τα χρηματιστήρια της Ασίας να υποχωρούν σημαντικά υπό τον φόβο της μαζικής φυγής ξένων κεφαλαίων.

Οι μνήμες της κρίσης του 1997 επανήλθαν αφού η  μετάδοση των νομισματικών ασθενειών γίνεται με αστραπιαίους ρυθμούς πυροδοτώντας αλυσιδωτές κρίσεις στην ευρύτερη περιοχή .

Ήταν κοινό μυστικό ότι μεγάλο μέρος των κεφαλαίων που προήλθαν από τα πιεστήρια των μεγάλων κεντρικών τραπεζών είχαν επενδυθεί σε στοιχεία ενεργητικού των αναδυόμενων οικονομιών οπότε η αλλαγή σκηνικού επέβαλε την ρευστοποίηση τους  και την αποθησαύριση των υψηλών κερδών.

Το εντυπωσιακό ήταν ότι παρά τις παρεμβάσεις των Ασιατικών Κεντρικών Τραπεζών  οι απώλειες συνεχίστηκαν επιβεβαιώνοντας τον κανόνα ότι οι αγορές είναι ανίκητες σε βάθος χρόνου δεδομένου ότι τα συναλλαγματικά αποθέματα των κεντρικών τραπεζών είναι συγκεκριμένα και κάποτε τελειώνουν.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Σαράντος Λέκκας

Σαράντος Λέκκας

Οικονομολόγος, email: salekkas@gmail .com

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */